niet de moezel maar de belgsiche ardennen is onze place to be in 2017

Vorig jaar was onze vakantie een compleet fiasco, ik zat in een uuh “dipje” (lees: ik begon al hysterisch te huilen als ik de dop van de jampot niet open gedraaid kreeg) en vriend T had een kaak ontsteking waardoor we 1 van de nachten in de wachtkamer van de dichtstbijzijnde nightcare hebben doorgebracht.
Terwijl wij ergens in de achterhoek met amper 20 graden door de regen banjerden, bleek het hier in Limburg 30 graden met stralende zomerzon te zijn. Ik heb bij thuiskomst de grond gekust en heb god beloofd dat ik nooit meer zo’n domme dingen zou doen.

b9fe0e380b9e9fd9bdd604ed1b8cf0fd

Dus
Omdat ik heb gezworen om nooit meer aan vakanties te doen,
gaan we dit jaar toch weer een weekend weg.

Kamperen
Weetjewel
Met een tent
En een luchtbed
En een groep vrienden
En een wc rol voor de toiletten want die blijk je zelf mee te moeten nemen als je gaat kamperen.

De tv en laptop worden ingeruild voor een vuurschaal, marshmallows en een barbecue en ik hoef nog net niet in een beestenvel rond te lopen met een knots in mijn hand.
De buitenlucht schijnt rustgevend te zijn als je adhd hebt en rustgevend vind ik altijd wel klinken als iets hoopvols. Misschien kan dat ontspannen en “meer-bij-jezelf-blijven” dan toch.

1a1863c63230b5edc47a19a9ac8589c4Drie douches voor de hele camping en 1 of andere ziekmakende bacterie in de rivier waarin wij eigenlijk zouden gaan kajakken.
Ons geluk kan niet op.

De hele woonkamervloer ligt vol met spullen die je blijkbaar allemaal nodig hebt wanneer je gaat kamperen en ik heb sterk mijn twijfels of dat wel allemaal in mijn auto gaat passen.

Maar vriend T heeft er zin.
En er zijn in de ochtend verse broodjes.
En mijn gitaar gaat mee.
En we zijn met vrienden.
Dus: let’s go!

wij redden de kip, soort van

ca03794d436bf3e0c61e14cf29bb29c8Nadat ik een uitzending van de keuringsdienst van waarde had gezien, had ik besloten dat ik de kippen en alle andere dieren ging redden. Voor maar liefst anderhalve week waren vriendje en ik echte vegetariërs. We aten heel veel van die speciale gerechten zonder vlees en als we vlees aten, was het nepvlees; van die hippe vleesvervangers weet je wel.
Op internet las ik veelbelovende reviews van mensen die lyrisch waren en zeiden dat deze vleesvervangers echt goed smaakten en dus hebben vriendje en ik er meerdere geprobeerd.
Ik persoonlijk vond dat de smaak van iedere burger heel divers was, maar dan wel divers vies. De undercover autist in mij kon niet omgaan met de bizarre texturen van dat spul en na het eten van Quorn nep-vlees dacht ik dat mijn complete maaginhoud sneller eruit zou komen dan dat het erin was gegaan.

Dat vegetarisch zijn bleek gewoon niet echt een succes.

Het humeur van vriendje werd er ook niet echt beter op want blijkbaar taste ik met mijn vegetarische bevlieging zijn mannelijkheid aan en daarnaast snapte hij sowieso niet waarom bij mij altijd alles zo drastisch moet.
“We kunnen toch ook gewoon beginnen met 1 keer in de week vegetarisch eten?? Waarom moet het bij jou altijd alles zo abrupt in 1 keer??”
Ikzelf was op dat moment nog van mening dat we per direct alle dieren moesten redden en met 1 keer in de week stoppen met vlees eten zou dat niet gaan lukken natuurlijk, dat snap je zelf toch ook wel.

Ik moet toegeven: dat vegetarisch zijn bleek voor ons allebei nu niet echt het beste idee te zijn en dus besloot ik dat we dan toch weer vlees gingen eten, dat was beter voor ons humeur en dus ook voor onze relatie en ik vriendje was gelijk een stuk vrolijker.

Omdat ik dan toch iets voor de dieren wilde betekenen, zouden we vanaf nu vlees bij onze bio-slager uit het dorp halen. Natuurlijk is het beest op je bord hartstikke dood en daardoor niet bepaald gered, maar het heeft in ieder geval een soort van waardig leven gehad. Dat is ergens ook heel waardevol en ben eerlijk, de mankementen van het ouder worden is dat lam in ieder geval bespaard gebleven. Dementie en reuma enzo zal het beest niet krijgen.

En dus ging ik vandaag voor het eerst in mijn iets te strakke topje, op de crocks in mijn vol-vlekken-moet-nodig-gewassen-korte-broek met mijn uitgezakte scheve paardenstaart naar de slager toe, want ja, wie gaat er nu weer op vrijdag middag naar de slager toe dus wat maakt het uit dat ik even in mijn oude kloffie daarbinnen slenter.

Wist ik veel dat de slager DE ontmoetingsplek van ons dorp bleek te zijn.

Ja echt, toen ik binnenliep was er een rij met 5 wachtende voor me en terwijl ik in de rij stond sloten er nog 4 mensen aan.
Zelfs mijn neef (?!) was daar en dat wil wat zeggen want mijn familie kom ik normaal gesproken alleen maar op begrafenissen tegen.

En terwijl ik mezelf vervloekte en vooral probeerde te doen alsof ik heel cool was en me dit hele tafereel niks uitmaakte, beloofde ik mezelf plechtig dat ik vanaf nu nooit meer in mijn tokkie outfit het huis zou verlaten.

Maar serieus, lekker was het vlees van de bio slager wel. Nomnomnom.

wat ik tegen mijn 15 jaar jongere ik zou zeggen

Hallo daar,

Je bent nu nog een tiener, je hebt de twintig nog niet bereikt. Je hebt je middelbare schooldiploma nog niet gehaald en je bent je opleiding nog niet begonnen. Maar dat komt allemaal wel, maak je maar geen zorgen.
De middelbare school is niet zo je ding, nooit geweest en ik weet dat het dat ook nooit zal worden. Teveel vakken waarin jij je niet interesseert, teveel huiswerk waarin je geen zin hebt en teveel regels waaraan jij je gewoon niet zo goed kunt houden. Je zit net iets te vaak alleen of je staat net iets te vaak op de gang en ook dat kan je net iets te weinig interesseren. Je fladdert voornamelijk op en neer en ik vind het rot voor je om te zien dat je zelfs voor vrienden niet echt rust kunt vinden. Niet dat jou dat op dit moment veel uitmaakt, maar toch.

Het is niet erg,
Maak je geen zorgen,
Je komt er wel.

Die stomme vraag wordt jou steeds vaker gesteld.
En hij zal je alleen nog maar vaker gesteld gaan worden.

De vraag of je adhd hebt.

Ik weet dat jou dat nu nog niet zoveel uitmaakt, gelukkig.
Jij doet gewoon je ding, dat het te maken heeft met hersenen die misschien iets anders werken heb jij nog helemaal niet door, je doet misschien wel anders, maar echt anders voel jij je nu nog niet.
Je praat vaak teveel en je lacht soms te hard. Maar dat is nog niet erg, jij vind dat nog niet erg. Je bent spontaan en je bent enthousiast en ik geniet ervan wanneer ik zie hoe wonderbaarlijk onbevangen jij nog bent. Blijf maar zo lang mogelijk zo onbevangen als dat je nu bent.

Het zal niet lang duren voordat de blikken van de mensen om je heen strenger worden en het zal niet lang duren voordat de reacties van de mensen om je heen harder worden en dan zul jij je meer en meer bewust worden van jezelf. Van je drukte, van je impulsiviteit. Ik wil je vragen om je daar niet door te laten leiden, asjeblieft. Laat de mensen om je heen gewoon zijn, zij mogen hun mening hebben, maar jij hoeft je daar niks van aan te trekken.
Sommige mensen snappen het niet, ze snappen niet dat jij gewoon iets anders werkt. Dat je het heus wel probeert en dat je heus wel je best doet. Ze snappen niet dat jij je gewoon niet zo gemakkelijk aan hun regels kunt aanpassen, dat jij je eigen handleiding hebt, dat je dat niet expres doet. Neem ze dat niet kwalijk, maar laat je asjeblieft niet door hun onwetendheid leiden, je verdient beter dan dan.

50b28b6c33285fc5485b0aca65891f1c

Natuurlijk ben je soms een beetje druk en natuurlijk doe je soms dingen die je beter niet had kunnen doen en ik weet dat je snel afgeleid bent en dat je belangrijke dingen iets te vaak vergeet. Dat weet je zelf ook wel, maar laat daardoor niet je zelfbeeld aantasten. Laat daardoor niet je zelfvertrouwen minder worden, jij hebt andere kwaliteiten, probeer die te zien.

Er zullen mensen om jou heen zijn die jou waarderen voor wie je bent, het maakt hen niet uit dat je iets drukker bent, zij snappen dat. En diezelfde mensen zullen jou helpen om er te komen. Je hoeft het niet alleen te doen. Neem hun hulp aan en voel je daardoor niet als een last. Die mensen zouden jou niet helpen als ze dat zelf niet zouden willen. Ik weet hoe bang je ervoor bent om een last voor anderen te zijn, maar echt waar, je bent geen last. Net als de rest, mag ook jij er zijn.

Geef jezelf de tijd om dingen te leren en als dalijk het besef komt dat je iets anders bent, word dan niet boos en ben dan niet zo hard voor jezelf. Je doet je best, dat heb je altijd gedaan. Ik weet dat, ik zie dat. Zie niet alleen wat niet lukt, maar zie ook wat wel lukt, waar je wel goed in bent, wat je allemaal wel kan.

Ondanks of dankzij je adhd.
Je komt er wel.
Maak je geen zorgen.
Ik beloof je.
Met jou komt het goed.

yoga voor mensen met adhd

Ik ga meedoen aan de yoga avond!
Jij en yoga?
Ja cool he!
Martha die mensen worden helemaal gek van jou..
Neeeee het is een yoga avond voor mensen met a-d-h-d
oh god.. 

Ongeveer een jaar geleden was ik op zoek naar een yoga clubje waar ik me bij aan kon sluiten. Ik vond het een heel goed idee van mezelf maar na wat gesprekken met mensen om me heen besefte ik dat ik misschien wat te onrustig zou zijn voor een yoga clubje. Ik verspreid nog altijd meer glitters en regenbogen dan de gemiddelde eenhoorn dusja.
Natuurlijk ben ik hard op zoek naar iets dat voor rust en ontspanning kan zorgen liefst in plaats van medicatie, maar er is nogal een verschil tussen mensen met adhd en mensen zonder adhd, het beestje heeft niet voor niks een naam gekregen en ik snap dat een Martha in een yoga clubje als storend kan worden ervaren en dus, omdat ik mezelf een nieuwe mislukking wilde besparen, heb ik toentertijd mijn zoektocht naar een yoga clubje gestaakt.

Ik doe nu bootcamp. 3225fe6671f6c0a5ce0dc57bf2ff9f16
Dat is bijna hetzelfde. 
Alleen dan zonder rust en ontspanning.

Deze maand had het adhd café een yoga avond georganiseerd en dat vond ik dan toch wel de perfecte plek om kennis te maken met het yoga concept omdat ja, het is en avond speciaal voor mensen met adhd. De kans dat dat als een mislukking zou eindigen was gewoon iets minder groot en de vorige keer had ik me ondanks mijn drukte toch heel welkom gevoeld. Ze vinden het daar niet raar als je een beetje drukker bent en je mag er gewoon jezelf zijn. Dat klinkt misschien heel erg vanzelfsprekend, maar dat is het op veel andere plaatsen meestal niet dus hoi. Vriendin K en ik waren er weer bij.

Al wiegend van mijn ene op mijn andere been startte ik met de yoga oefeningen en hoewel ik bij de eerste drie series nog niet zoveel meekreeg en ik nog vooral mijn best deed om zo normaal mogelijk over te komen, kon ook ik na een half uur de oefeningen meedoen zonder die autistische bewegingen erbij. Ik moet toegeven dat ik zelf verbaasd was over de ontspanning die ik voelde en toen we op het einde de bodyscan deden kon ook ik (!!) richting het einde de rust vinden om gewoon te liggen en te bestaan zonder continue de drang te voelen om te bewegen, te denken en geluidjes te maken.

Wow Martha, jij?! 
Ja serieus, ik!

Het voelde echt heel fijn en ik heb nog nooit zo’n ontspannen terugrit naar huis gehad. Na vrijdag ben ik ervan overtuigd dat yoga en adhd gewoon echt goed samen kunnen gaan en dus ben ik sinds deze week opnieuw begonnen met een zoektocht naar een passend yoga clubje.

en soms zit alles gewoon even helemaal mee!

IMG_3984En toen had Martha ineens een nieuwe baan
Huh?
Ja dat bedoel ik, dat dacht ik ook.

Ik had, met een schietgebedje richting god, een sollicitatie brief opgestuurd en toen ik werd uitgenodigd op het gesprek ging ik erheen voor de oefening. Natuurlijk wilde ik ontzettend graag aangenomen worden, maar ik achtte de kans aan de kleine kant omdat ik ik ik ik ik ja ik denk dddddat ja ik dus, wacht even ik om even niet zo goed uit mijn woorden, een momentje.

Daarom dus.

Met 20mg methylfenidaat achter de kiezen kon ik mijn snelle denken en onrustige bewegen toch heel aardig indammen en toen me werd gezegd dat ik door de zenuwen wat onrustig over kwam heb ik maar niet gemeld dat ik voor mijn doen eigenlijk bijzonder rustig was. Dat leek me gewoon niet zo van toepassing.

Toen ik iedereen een hand had gegeven en naar huis reed was ik trots op mezelf. Ik was tijdens het gesprek niet in paniek geraakt en ik was ook niet hysterisch gaan huilen dus hey, dat is zeker weten een grote stap in de goede richting. De hoop dat ik aangenomen zou worden had ik opgegeven omdat ja dus ik ik ik ik ik kan me ssssoms gewoon als als ik heel ze-ze-ze-zenuwachtig ben iets uhm ja gewoon iets iets iets mmmmoeilijker verwooooorden.

Daarom dus.

IMG_3795Heel gek
En ontzettend verbaasd
En super ontzettend blij was ik dan ook
Toen ik die middag een telefoontje kreeg
Dat ik aangenomen was!!
Ze hadden door mijn zenuwen heen gekeken
Ze hadden mijn enthousiasme gezien
En ze vonden dat ik een hele mooie visie had!!

Huh? Wow, wacht, Martha wat zeg je?!
Dat bedoel ik!!!
Dit meisje heeft gewoon een super leuke nieuwe baan!!
Yes yes yes yes yes!!!!!

als je niet zo goed kunt poepen

957dd3d95d0c906a7dfb959c70758a3dIk heb al zeker een jaar de laatste tijd wat moeite met mijn ontlasting, ik zal vast niet de enige zijn want google staat er vol van. Ik hoef me er echt niet voor te schamen en jullie hoeven je er ook echt niet ongemakkelijk bij te voelen want het is iets heel normaals.

Omdat je problemen moet oplossen belde ik op aandringen van vriendje huisartsassistent op om te horen dat het geen probleem is en ik gewoon door moet gaan met mijn leven lijden zoals ik het doe en me geen zorgen hoef te maken.
Ik had verwacht dat ik hooguit even langs moest komen om mijn bloed te laten checken ofzoiets en dat ik daarna weer naar huis zou kunnen gaan. “Dikke duim Martha, hier is je sticker, je bent goed bezig. Leuke blog heb je trouwens, keep up the good work!” Een beetje zoiets.
Ik had aangegeven dat ik er op zich ook niet zo’n last van had want ja wat is last, dat ik meer voor de zekerheid even belde om te horen dat ik niet doodging en dat ik niet zo’n interesse had in al de rest. Huisartsassistent had blijkbaar niet zo’n zin om me uit te nodigen om bloed te prikken: nee, zij had een beter idee.

We gaan het eerst proberen met zakjes poeder.
Ik hoef geen laxeermiddel, laat maar ik heb dat niet nodig dat vind ik niks, ik heb er ook niet echt heel veel last van dus het komt wel goed, dankjewel.
Nee je moet even goed luisteren naar wat ik..
Ik heb goed geluisterd, ik hoef dat niet.
Martha
Ja?
Je moet even luisteren naar wat..
Ik luister.
Martha laat me nu eens uitpraten, je moet even luisteren naar wat ik zeg en niet gelijk erdoorheen praten.
jezus begint zij ook al. Ik heb zo genoeg van dat “even luisteren” en dat “niet door mij heen praten” gedoe, ik snap echt niet waar dat vandaan komt Het is niet echt laxeermiddel, het zijn eigelijk een soort vezels
Vezels?
Ja gewoon wat extra vezels die je dan in de ochtend inneemt om te kijken of dat helpt.
Aha…

Extra vezels klonk dan toch als een goed idee en dus heb ik toegezegd.
Toen ik mijn pretpakket een dag later ophaalde en opende stond er met koeienletters op de doos en op de bijsluiter dat dit LAXEERMIDDEL wordt voorgeschreven wanneer je ZWARE PIJNSTILLERS slikt en hierdoor verstoppingen krijgt. ik weet niet waar het tussen mij en huisartsassistent mis is gegaan, maar dit is niet helemaal wat ik had begrepen toen zij het woord “vezels” gebruikte en hoewel methylfenidaat onder een heleboel kan vallen, wist ik nog niet dat dit onderhand ook al onder ZWARE PIJNSTILLERS viel.

Van de lijst aan bijwerkingen word je ook niet echt vrolijk en dus besloot ik om de doos voor nu toch maar even in de kast te flikkeren want wat ik niet zie, is er niet, en met dat wat er niet is, hoef ik ook niks te doen. Opgeruimd staat netjes.

Denk dat ik eerst toch nog maar een keer contact opnemen met huisartsassistent..

zomervakantie 2017

Verre reizen maken is echt helemaal hip. Mensen stralen ultiem geluk uit als ze in een land zijn geweest waarvan ik persoonlijk het bestaan nog niet wist zoals bijvoorbeeld China of Florida. Dat ultieme geluk wilde ik ook wel eens ervaren. Vriendje en ik hebben nog geen kinderen en we zijn nog jong. Je leeft maar 1 keer en dus had ik besloten dat we eens iets van het leven moesten gaan maken en de wereld moesten gaan ontdekken.

Vriendje en ik zijn vorig jaar al een keer samen naar de achterhoek ver weg op vakantie geweest en zijn we na twee dagen terug naar huis gegaan omdat ik het niet aankon. Wat niet echt tot een succesverhaal van onze relatie heeft geleidt. Dit had vooral te maken met mijn depressieve stemming het slechte weer.
Bij thuiskomst riep ik huilend dat ik nooit meer op vakantie ging hadden vriendje en ik samen besloten dat we niet meer op vakantie zouden gaan en daar hadden we allebei vrede mee. Bij ons in het dorp is het ook heel mooi.

Toch zit het me niet lekker want de wereld is zo bijzonder groot en het meest bijzondere dat ik van die hele wereld heb gezien zijn de Hunebedden in Drenthe die ik me niet eens kan herinneren en dus wilde ik het dit jaar toch nog een keer proberen: Noorwegen.

2015ad64d0deeecd47ac78b2986193beTwee weken een wandel vakantie in Noorwegen.
Dat leek me echt de place to be.
Vriendje vond dat dan weer helemaal niet de place to be.
En ik werd binnen no time waanzinnig geïrriteerd snapte niks van zijn pessimistische reactie.

Ik ga niet met je naar Noorwegen.
Maar waarom niet dan?!
Omdat je de vorige keer drie dagen naar de achterhoek al te lang en te ver vond.
Maar dat was vorig jaar en dit is dit jaar, dat is toch heel anders?
Ik zie het verschil niet.
Dit jaar kan ik het wel.
Martha Noorwegen is 12 uur reizen.

Oke, ik moet toegeven, daar was ik even stil van.
12 uur reizen, serieus? 

Met het vliegtuig is het minder lang!
Ja dan moet je drie uur wachten om in te checken. 

Drie uur wachten? Boe.. Ik vind 5 minuten bij de supermarkt al te lang..

DUS:

Ik heb de plannen gewijzigd.
Vriendje en ik gaan 1 week naar de Moezel de wat? toe en als dat goed gaat, dan gaan we vólgend jaar naar Noorwegen.
Of het jaar erna.
Of het jaar daarna.
Of het jaar daarna.
Ofzo..