toen Laura Batstra het in RTL late night over adhd ging hebben was zelfs ik er even stil van

Hoewel een groot deel van de mensen om me heen nog altijd met een complete fanfare, glitterkanonnen en pompoms om me heen danst en me aanmoedigt om gewoon 4 keer per dag mijn medicatie te nemen omdat dat in mijn geval gewoon zoveel beter werkt, doe ik dat nu al ruim een jaar niet meer.
Die rustigere versie van mezelf vind ik wel heel leuk enzo, maar dat hoeft van mij niet perse langer dan een halve dag te duren. Dit komt vooral door de bijwerkingen want die zijn gewoon echt fucked up omdat ik van mijn creativiteit, mijn snelheid en mijn spontaniteit houd, ik wil dat niet missen en dan neem ik het dingen eruit flappen, de afkeurende blikken van mensen om me heen en de rest van de waslijst maar gewoon voor lief.

Ik hoor het Laura Batstra al tegen me zeggen: Dan heb je geen adhd. Als je zo goed mee kunt komen in de maatschappij, dan heb je geen adhd.
Ze zei zoiets namelijk tegen Katja Schuurman bij RTL late night en ik moet zeggen dat ik wel een beetje verbaasd was over de snelheid van haar conclusie.

Wie is zij dat ze een dergelijke conclusie over iemand kan trekken die ze amper een half uur heeft gezien? Als ik daar aan tafel had gezeten, had ze dat dan ook tegen mij gezegd?
Ik heb immers een baan, ik functioneer op mijn werk, slik mijn medicatie alleen wanneer het me uitkomt of wanneer het echt niet anders kan, ik heb een vriend en doe alsof ik een huishouden kan runnen.

Heb ik dan geen adhd?
Maakt de rest waar ik wel iedere dag tegenaan loop dan allemaal niet meer uit?

Ik vind die conclusie een beetje gek..

Ik denk dat er vrijwel niemand vraagtekens bij mijn diagnose zal zetten. Het is voor iedereen die mij ziet duidelijk dat ik mijn diagnose terecht heb gekregen en toch kreeg ik een heel ongemakkelijk gevoel toen ik Laura Batstra op televisie zag verschijnen en naar haar verhaal luisterde want zij zou mijn diagnose waarschijnlijk wel onterecht vinden. Mijn diagnose zou volgens haar waarschijnlijk voortkomen uit een intolerante maatschappij en een psychiater die volgens haar toch eigenlijk heel subjectief een conclusie trekt. Ik hoor volgens haar eigenlijk geen diagnose te hebben omdat ik toch eigenlijk best heel aardig mee kan komen in de maatschappij: ik heb toch een baan enzo..

Huh?
Ja dat bedoel ik.

Ik snap wel dat ze woede bij een groep mensen opwekt. Want hoewel ik het best met een aantal van haar standpunten eens ben, voelde ik me tijdens haar interview op sommige momenten ook best gepasseerd en niet serieus genomen.

Ik vind dat jammer Laura, ik vind het heel erg jammer dat je zo’n conclusie(s) trekt en je in mijn ogen eigenlijk maar heel weinig begrip toont voor de groep mensen die er iedere dag de gevolgen van ervaren. Ik vind dat je meer begrip zou mogen hebben en meer inlevingsvermogen zou mogen tonen. Hoe kun jij over een ander beslissen of de diagnose terecht is of niet, terwijl hier vaak een heel uitgebreid onderzoek aan vooraf is gegaan.
Het kwetst mij als persoon Laura en ook al vind jij misschien van niet: ik heb echt wel adhd. 

Advertenties

hoera daar gaan we weer, adhd en sinterklaassurprises, ik heb gewoon andere hobby’s

Jawel hoor de loodjes bij mijn schoonfamilie voor de sinterklaarsurprise zijn weer getrokken en ik heb natuurlijk het geluk dat ik iemand heb getrokken die ik ongeveer vier keer in mijn hele leven heb gezien. Ga daar maar eens een gedicht over schrijven.

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik die hele surprise avonden ieder jaar sowieso als een behoorlijke uitdaging zie. Plannen is niet mijn sterkste kant wat de voorbereidingen niet zo ten goede komt en vervolgens is het op de avond zelf vooral lang zitten, nog langer naar gedichten luisteren en heel veel doen alsof je alles leuk vind terwijl je eigenlijk na gedicht één en surprise twee al bent afgehaakt met opletten. Ik ben gewoon niet zo goed in dat lange zitten en ik heb altijd het idee dat ik wat sneller verveeld raak dan de mensen om mij heen…

Vorig jaar was een succes, ik had het maken van mijn surprise zo lang uitgesteld dat ik uiteindelijk geen tijd meer had en in paniek raakte en huilend in een hoekje zat te bidden of er asjeblieft een atoombom op mij ons huis kon vallen zodat de sinterklaas stress gedaan zou zijn. Zoveel paniek in een mensen lichaam kan niet goed zijn. Daarom besloot ik dat de surprise van dat jaar niks was en niks zou worden en dat ik gewoon ziek thuis zou blijven en lekker de hele avond in mijn eentje netflix films zou gaan kijken, lekker struisvogelen, niks mis mee. in plaats van alles op alles zetten om mijn surprise te redden ben ik naar de paarden gegaan en deed ik net alsof ik mijn leven op orde had.

De dag erna was mijn surprise plotseling op wonderbaarlijke wijze toch klaar en zaten we in de auto op weg naar de schoonfamilie waar ik de grootste complimenten kreeg over hoe mooi ik die surprise had gemaakt. Het was het pronkstuk van de avond.
“Jeetje daar heb je echt veel tijd in gestoken he Martha! Prachtig, echt geen laatste minuten werk dit! Dit hadden we echt niet van jou verwacht!”
“haha ja, was inderdaad veel werk, ja ach wat zal ik zeggen, het is vooral een kwestie van op tijd beginnen he.”

Dit jaar heeft vriendje heel streng gezegd dat hij me niet meer uit de brand zal helpen. Ik moet het echt zelf doen en daarom ben ik maar alvast aan het gedicht begonnen.

Hoi je huidskleur is zo lekker bruin
Je zont graag in de tuin
Sint wist het daarna ook niet meer en mijn concentratie is op en eigenlijk vind ik gedichten maken sowieso een beetje stom en ken ik je ook gewoon niet zo goed behalve dan dat je lekkere kip kunt klaarmaken dus hou dat vast en ga zo door. Laten we aan de hapjes ronde beginnen want ik heb honger.

Zo die is klaar, nu alleen de surprise zelf nog.

wat ik tegen mijn 15 jaar jongere ik zou zeggen

Hallo daar,

Je bent nu nog een tiener, je hebt de twintig nog niet bereikt. Je hebt je middelbare schooldiploma nog niet gehaald en je bent je opleiding nog niet begonnen. Maar dat komt allemaal wel, maak je maar geen zorgen.
De middelbare school is niet zo je ding, nooit geweest en ik weet dat het dat ook nooit zal worden. Teveel vakken waarin jij je niet interesseert, teveel huiswerk waarin je geen zin hebt en teveel regels waaraan jij je gewoon niet zo goed kunt houden. Je zit net iets te vaak alleen of je staat net iets te vaak op de gang en ook dat kan je net iets te weinig interesseren. Je fladdert voornamelijk op en neer en ik vind het rot voor je om te zien dat je zelfs voor vrienden niet echt rust kunt vinden. Niet dat jou dat op dit moment veel uitmaakt, maar toch.

Het is niet erg,
Maak je geen zorgen,
Je komt er wel.

Die stomme vraag wordt jou steeds vaker gesteld.
En hij zal je alleen nog maar vaker gesteld gaan worden.

De vraag of je adhd hebt.

Ik weet dat jou dat nu nog niet zoveel uitmaakt, gelukkig.
Jij doet gewoon je ding, dat het te maken heeft met hersenen die misschien iets anders werken heb jij nog helemaal niet door, je doet misschien wel anders, maar echt anders voel jij je nu nog niet.
Je praat vaak teveel en je lacht soms te hard. Maar dat is nog niet erg, jij vind dat nog niet erg. Je bent spontaan en je bent enthousiast en ik geniet ervan wanneer ik zie hoe wonderbaarlijk onbevangen jij nog bent. Blijf maar zo lang mogelijk zo onbevangen als dat je nu bent.

Het zal niet lang duren voordat de blikken van de mensen om je heen strenger worden en het zal niet lang duren voordat de reacties van de mensen om je heen harder worden en dan zul jij je meer en meer bewust worden van jezelf. Van je drukte, van je impulsiviteit. Ik wil je vragen om je daar niet door te laten leiden, asjeblieft. Laat de mensen om je heen gewoon zijn, zij mogen hun mening hebben, maar jij hoeft je daar niks van aan te trekken.
Sommige mensen snappen het niet, ze snappen niet dat jij gewoon iets anders werkt. Dat je het heus wel probeert en dat je heus wel je best doet. Ze snappen niet dat jij je gewoon niet zo gemakkelijk aan hun regels kunt aanpassen, dat jij je eigen handleiding hebt, dat je dat niet expres doet. Neem ze dat niet kwalijk, maar laat je asjeblieft niet door hun onwetendheid leiden, je verdient beter dan dan.

50b28b6c33285fc5485b0aca65891f1c

Natuurlijk ben je soms een beetje druk en natuurlijk doe je soms dingen die je beter niet had kunnen doen en ik weet dat je snel afgeleid bent en dat je belangrijke dingen iets te vaak vergeet. Dat weet je zelf ook wel, maar laat daardoor niet je zelfbeeld aantasten. Laat daardoor niet je zelfvertrouwen minder worden, jij hebt andere kwaliteiten, probeer die te zien.

Er zullen mensen om jou heen zijn die jou waarderen voor wie je bent, het maakt hen niet uit dat je iets drukker bent, zij snappen dat. En diezelfde mensen zullen jou helpen om er te komen. Je hoeft het niet alleen te doen. Neem hun hulp aan en voel je daardoor niet als een last. Die mensen zouden jou niet helpen als ze dat zelf niet zouden willen. Ik weet hoe bang je ervoor bent om een last voor anderen te zijn, maar echt waar, je bent geen last. Net als de rest, mag ook jij er zijn.

Geef jezelf de tijd om dingen te leren en als dalijk het besef komt dat je iets anders bent, word dan niet boos en ben dan niet zo hard voor jezelf. Je doet je best, dat heb je altijd gedaan. Ik weet dat, ik zie dat. Zie niet alleen wat niet lukt, maar zie ook wat wel lukt, waar je wel goed in bent, wat je allemaal wel kan.

Ondanks of dankzij je adhd.
Je komt er wel.
Maak je geen zorgen.
Ik beloof je.
Met jou komt het goed.

yoga voor mensen met adhd

Ik ga meedoen aan de yoga avond!
Jij en yoga?
Ja cool he!
Martha die mensen worden helemaal gek van jou..
Neeeee het is een yoga avond voor mensen met a-d-h-d
oh god.. 

Ongeveer een jaar geleden was ik op zoek naar een yoga clubje waar ik me bij aan kon sluiten. Ik vond het een heel goed idee van mezelf maar na wat gesprekken met mensen om me heen besefte ik dat ik misschien wat te onrustig zou zijn voor een yoga clubje. Ik verspreid nog altijd meer glitters en regenbogen dan de gemiddelde eenhoorn dusja.
Natuurlijk ben ik hard op zoek naar iets dat voor rust en ontspanning kan zorgen liefst in plaats van medicatie, maar er is nogal een verschil tussen mensen met adhd en mensen zonder adhd, het beestje heeft niet voor niks een naam gekregen en ik snap dat een Martha in een yoga clubje als storend kan worden ervaren en dus, omdat ik mezelf een nieuwe mislukking wilde besparen, heb ik toentertijd mijn zoektocht naar een yoga clubje gestaakt.

Ik doe nu bootcamp. 3225fe6671f6c0a5ce0dc57bf2ff9f16
Dat is bijna hetzelfde. 
Alleen dan zonder rust en ontspanning.

Deze maand had het adhd café een yoga avond georganiseerd en dat vond ik dan toch wel de perfecte plek om kennis te maken met het yoga concept omdat ja, het is en avond speciaal voor mensen met adhd. De kans dat dat als een mislukking zou eindigen was gewoon iets minder groot en de vorige keer had ik me ondanks mijn drukte toch heel welkom gevoeld. Ze vinden het daar niet raar als je een beetje drukker bent en je mag er gewoon jezelf zijn. Dat klinkt misschien heel erg vanzelfsprekend, maar dat is het op veel andere plaatsen meestal niet dus hoi. Vriendin K en ik waren er weer bij.

Al wiegend van mijn ene op mijn andere been startte ik met de yoga oefeningen en hoewel ik bij de eerste drie series nog niet zoveel meekreeg en ik nog vooral mijn best deed om zo normaal mogelijk over te komen, kon ook ik na een half uur de oefeningen meedoen zonder die autistische bewegingen erbij. Ik moet toegeven dat ik zelf verbaasd was over de ontspanning die ik voelde en toen we op het einde de bodyscan deden kon ook ik (!!) richting het einde de rust vinden om gewoon te liggen en te bestaan zonder continue de drang te voelen om te bewegen, te denken en geluidjes te maken.

Wow Martha, jij?! 
Ja serieus, ik!

Het voelde echt heel fijn en ik heb nog nooit zo’n ontspannen terugrit naar huis gehad. Na vrijdag ben ik ervan overtuigd dat yoga en adhd gewoon echt goed samen kunnen gaan en dus ben ik sinds deze week opnieuw begonnen met een zoektocht naar een passend yoga clubje.

it’s like teaching a monkey

Je kan iedere aap een trucje leren, je moet hem alleen het trucje leren.

De hond van mijn ouders kan zitten, liggen en zelfs rollen wanneer je haar een snoepje voor d’r neus houdt. Het duurde driedubbel zo lang om het haar te leren dan om het de hond van de buren te leren, maar het gaat erom dat ze het heeft geleerd.

Ik heb vorig jaar geen moeilijke vraag gesteld, hooguit optimistisch:
Ik wil minder snel afgeleid zijn, ik wil mijn onrust verminderen en ik wil mezelf beter kunnen remmen zonder medicatie.

Veel duidelijker had ik die vraag niet kunnen formuleren.

Ik weet niet hoe het zo is gekomen, maar ik slik nu wel medicatie, zo af en toe dan, maar heb nog altijd niet geleerd om minder snel afgeleid te zijn, mijn onrust te verminderen en mezelf te remmen zonder medicatie. 64ca99902dd87149bc0d84b7e93ce723

Mijn psycholoog zegt dat ze mij daarvoor geen trucjes kan leren.

Ik denk niet dat het iets over de aap zegt of die uiteindelijk een trucje kan leren of niet, ik denk dat het aan de trainer ligt die de aap het trucje leert.
Die kan het op z’n minst proberen.