mijn adhd diagnose is geen excuus, het is een verklaring

“Het is geen wonder dat elk pseudomedisch label in dank wordt aanvaard, zodra je leven geen succesverhaal is #adhd #autisme etc.” 

36f0cce6ee22052a1f2841885b9640b7En bedankt. Ik snap niet waar zulk soort uitspraken vandaan komen, ik heb geen idee waarom deze beste man met een beetje dure woorden interessant probeert te doen en een tweet als hierboven op het internet los laat waarin echt he-le-maal niks van begrip te lezen valt. Ik word er doodmoe van hoe iedere bouwvakker, economicus en manager ineens precies weet hoe de vork in de steel zit. Zij hebben namelijk een buurvrouw die een neefje heeft en de hond daarvan heeft een zusje en dat zusje woont in een gezin waarvan het jongste meisje adhd heeft en zij is eigenlijk helemaal niet zo druk want als ze slaapt hoor je haar vrijwel niet!

Het is niet alleen dat ik iets drukker ben of dat ik soms iets vergeet en dat ik daarom adhd heb. Het is niet zo dat ik op zoek ging naar een excuus omdat mijn leven geen succesverhaal zou zijn, of zodat ik voortaan ongestoord door mensen heen zou mogen praten.
Ik zocht hulp omdat mijn functioneren haperde, omdat ik de aanwezige kansen niet kon benutten. Ik viel op en ik viel uit.
Ondanks hulp en begrip van mensen om me heen en ondanks echt heel hard werken, waren er heel normale dagdagelijkse dingen die ik niet onder de knie kon krijgen.

Toen ik naar de GGZ ging, zocht ik geen excuus, ik wilde ook geen aandacht, ik wilde hulp. Ik heb in het begin tegen bijna niemand gezegd dat ik een diagnose als adhd had omdat ik niet wilde dat ik daardoor anders behandeld zou worden of omdat ik niet wilde dat mensen dachten dat ik een excuus zocht, maar even een news flash: adhd had ik toch. Ook zonder dat ik het uitsprak.

Ik ben ervan overtuigd dat vrijwel iedereen op het einde van de dag graag bij de grote groep wil horen, niemand wil er continue buiten vallen. Iedereen wil als persoon zijnde geaccepteerd en gewaardeerd worden gewoon voor wie die is.
Met hard werken kun je heel veel dingen bereiken, maar ook met hard werken krijg je die typische en hardnekkige adhd gedragingen niet uit jezelf. Een beetje druk zijn is niet hetzelfde als het hebben van adhd, adhd is veel meer dan dat.

Ik heb een adhd diagnose gekregen omdat ik adhd heb, net als dat iemand de diagnose slechthorend krijgt omdat die minder goed kan horen of dat iemand de diagnose slechtziend krijgt omdat die minder goed kan zien. Die diagnoses zijn ook niet “pseudomedisch” en worden ook niet gezien als een excuus. Het zijn diagnoses die dingen helpen verklaren en die de juiste zorg mogelijk maken.

adhd café Maastricht

Ik was erbij
Gewoon omdat het kan
En omdat ik adhd heb
En omdat ik het fijn vind om me voor de verandering eens niet de hele tijd aan te hoeven passen. Niet de hele tijd te denken dat ik niet te druk moet zijn en niet te snel moet praten. Soms is het echt heel erg fijn als het gewoon echt niet erg is om adhd te hebben. Iedereen die daar komt heeft het. Een echte adhd avond.

Dus
Ik was erbij
Dat hebben ze gezien
En gehoord
Want ik heb adhd
Dat was duidelijk
Hoi

Maar leuk was het wel
En een volgende keer ben ik er weer bij
Gewoon omdat het kan
Omdat het mag
Omdat ik adhd heb
En omdat het heel fijn voelt om een plekje te hebben waar je welkom bent, en waar je niet de enige bent die soms een beetje drukker is dan de rest.

Herkenning en erkenning van datgene waar ik dagelijks tegenaan loop, het is echt heel erg fijn en het voelt goed.
Allemaal mensen met adhd onder elkaar. Het was voor mij een heel waardevol en het voelt goed en eigenlijk wil ik alleen maar zeggen, dankjewel voor deze avond.

en soms zit alles gewoon even helemaal mee!

IMG_3984En toen had Martha ineens een nieuwe baan
Huh?
Ja dat bedoel ik, dat dacht ik ook.

Ik had, met een schietgebedje richting god, een sollicitatie brief opgestuurd en toen ik werd uitgenodigd op het gesprek ging ik erheen voor de oefening. Natuurlijk wilde ik ontzettend graag aangenomen worden, maar ik achtte de kans aan de kleine kant omdat ik ik ik ik ik ja ik denk dddddat ja ik dus, wacht even ik om even niet zo goed uit mijn woorden, een momentje.

Daarom dus.

Met 20mg methylfenidaat achter de kiezen kon ik mijn snelle denken en onrustige bewegen toch heel aardig indammen en toen me werd gezegd dat ik door de zenuwen wat onrustig over kwam heb ik maar niet gemeld dat ik voor mijn doen eigenlijk bijzonder rustig was. Dat leek me gewoon niet zo van toepassing.

Toen ik iedereen een hand had gegeven en naar huis reed was ik trots op mezelf. Ik was tijdens het gesprek niet in paniek geraakt en ik was ook niet hysterisch gaan huilen dus hey, dat is zeker weten een grote stap in de goede richting. De hoop dat ik aangenomen zou worden had ik opgegeven omdat ja dus ik ik ik ik ik kan me ssssoms gewoon als als ik heel ze-ze-ze-zenuwachtig ben iets uhm ja gewoon iets iets iets mmmmoeilijker verwooooorden.

Daarom dus.

IMG_3795Heel gek
En ontzettend verbaasd
En super ontzettend blij was ik dan ook
Toen ik die middag een telefoontje kreeg
Dat ik aangenomen was!!
Ze hadden door mijn zenuwen heen gekeken
Ze hadden mijn enthousiasme gezien
En ze vonden dat ik een hele mooie visie had!!

Huh? Wow, wacht, Martha wat zeg je?!
Dat bedoel ik!!!
Dit meisje heeft gewoon een super leuke nieuwe baan!!
Yes yes yes yes yes!!!!!

als je niet zo goed kunt poepen

957dd3d95d0c906a7dfb959c70758a3dIk heb al zeker een jaar de laatste tijd wat moeite met mijn ontlasting, ik zal vast niet de enige zijn want google staat er vol van. Ik hoef me er echt niet voor te schamen en jullie hoeven je er ook echt niet ongemakkelijk bij te voelen want het is iets heel normaals.

Omdat je problemen moet oplossen belde ik op aandringen van vriendje huisartsassistent op om te horen dat het geen probleem is en ik gewoon door moet gaan met mijn leven lijden zoals ik het doe en me geen zorgen hoef te maken.
Ik had verwacht dat ik hooguit even langs moest komen om mijn bloed te laten checken ofzoiets en dat ik daarna weer naar huis zou kunnen gaan. “Dikke duim Martha, hier is je sticker, je bent goed bezig. Leuke blog heb je trouwens, keep up the good work!” Een beetje zoiets.
Ik had aangegeven dat ik er op zich ook niet zo’n last van had want ja wat is last, dat ik meer voor de zekerheid even belde om te horen dat ik niet doodging en dat ik niet zo’n interesse had in al de rest. Huisartsassistent had blijkbaar niet zo’n zin om me uit te nodigen om bloed te prikken: nee, zij had een beter idee.

We gaan het eerst proberen met zakjes poeder.
Ik hoef geen laxeermiddel, laat maar ik heb dat niet nodig dat vind ik niks, ik heb er ook niet echt heel veel last van dus het komt wel goed, dankjewel.
Nee je moet even goed luisteren naar wat ik..
Ik heb goed geluisterd, ik hoef dat niet.
Martha
Ja?
Je moet even luisteren naar wat..
Ik luister.
Martha laat me nu eens uitpraten, je moet even luisteren naar wat ik zeg en niet gelijk erdoorheen praten.
jezus begint zij ook al. Ik heb zo genoeg van dat “even luisteren” en dat “niet door mij heen praten” gedoe, ik snap echt niet waar dat vandaan komt Het is niet echt laxeermiddel, het zijn eigelijk een soort vezels
Vezels?
Ja gewoon wat extra vezels die je dan in de ochtend inneemt om te kijken of dat helpt.
Aha…

Extra vezels klonk dan toch als een goed idee en dus heb ik toegezegd.
Toen ik mijn pretpakket een dag later ophaalde en opende stond er met koeienletters op de doos en op de bijsluiter dat dit LAXEERMIDDEL wordt voorgeschreven wanneer je ZWARE PIJNSTILLERS slikt en hierdoor verstoppingen krijgt. ik weet niet waar het tussen mij en huisartsassistent mis is gegaan, maar dit is niet helemaal wat ik had begrepen toen zij het woord “vezels” gebruikte en hoewel methylfenidaat onder een heleboel kan vallen, wist ik nog niet dat dit onderhand ook al onder ZWARE PIJNSTILLERS viel.

Van de lijst aan bijwerkingen word je ook niet echt vrolijk en dus besloot ik om de doos voor nu toch maar even in de kast te flikkeren want wat ik niet zie, is er niet, en met dat wat er niet is, hoef ik ook niks te doen. Opgeruimd staat netjes.

Denk dat ik eerst toch nog maar een keer contact opnemen met huisartsassistent..

zomervakantie 2017

Verre reizen maken is echt helemaal hip. Mensen stralen ultiem geluk uit als ze in een land zijn geweest waarvan ik persoonlijk het bestaan nog niet wist zoals bijvoorbeeld China of Florida. Dat ultieme geluk wilde ik ook wel eens ervaren. Vriendje en ik hebben nog geen kinderen en we zijn nog jong. Je leeft maar 1 keer en dus had ik besloten dat we eens iets van het leven moesten gaan maken en de wereld moesten gaan ontdekken.

Vriendje en ik zijn vorig jaar al een keer samen naar de achterhoek ver weg op vakantie geweest en zijn we na twee dagen terug naar huis gegaan omdat ik het niet aankon. Wat niet echt tot een succesverhaal van onze relatie heeft geleidt. Dit had vooral te maken met mijn depressieve stemming het slechte weer.
Bij thuiskomst riep ik huilend dat ik nooit meer op vakantie ging hadden vriendje en ik samen besloten dat we niet meer op vakantie zouden gaan en daar hadden we allebei vrede mee. Bij ons in het dorp is het ook heel mooi.

Toch zit het me niet lekker want de wereld is zo bijzonder groot en het meest bijzondere dat ik van die hele wereld heb gezien zijn de Hunebedden in Drenthe die ik me niet eens kan herinneren en dus wilde ik het dit jaar toch nog een keer proberen: Noorwegen.

2015ad64d0deeecd47ac78b2986193beTwee weken een wandel vakantie in Noorwegen.
Dat leek me echt de place to be.
Vriendje vond dat dan weer helemaal niet de place to be.
En ik werd binnen no time waanzinnig geïrriteerd snapte niks van zijn pessimistische reactie.

Ik ga niet met je naar Noorwegen.
Maar waarom niet dan?!
Omdat je de vorige keer drie dagen naar de achterhoek al te lang en te ver vond.
Maar dat was vorig jaar en dit is dit jaar, dat is toch heel anders?
Ik zie het verschil niet.
Dit jaar kan ik het wel.
Martha Noorwegen is 12 uur reizen.

Oke, ik moet toegeven, daar was ik even stil van.
12 uur reizen, serieus? 

Met het vliegtuig is het minder lang!
Ja dan moet je drie uur wachten om in te checken. 

Drie uur wachten? Boe.. Ik vind 5 minuten bij de supermarkt al te lang..

DUS:

Ik heb de plannen gewijzigd.
Vriendje en ik gaan 1 week naar de Moezel de wat? toe en als dat goed gaat, dan gaan we vólgend jaar naar Noorwegen.
Of het jaar erna.
Of het jaar daarna.
Of het jaar daarna.
Ofzo..

Solliciteren met adhd, vertel je erover of toch beter niet? 

cc830032dda2ad68dd08cf5eea96131aNu ik een deel van mijn werk kwijt ben en je leven door je omgeving niet echt als zinvol wordt beschouwt als je de hele dag eendjes voert en paardjes aait, ben ik begonnen met het zoeken naar een nieuwe baan.

Goed bezig Martha, zo mag ik het horen!
Dankjewel.

Tijdens het cake bakken en televisie kijken door stuur mijn sollicitatie brief en CV naar bedrijven toe die er interessant uitzien en dan, als de brief allang verstuurd is, controleer ik hem voor de zekerheid toch nog even op spelfouten en vervloek ik mezelf als ik woorden/zinnen zie staan als: “omdoviduol”, “luek” of “hoop horen u”. Iedere keer denk ik: “bij de volgende brief gebeurd me dit niet” maar ergens lijk ik niet echt te kunnen leren van mijn fouten. Je kan soms maar beter een ezel zijn, die stoot zich tenminste niet twee keer aan dezelfde steen.

Martha waar wil je met deze blog naartoe?
O ja. 

Nu verwacht ik niet dat ik met bovenstaande brieven op gesprek word uitgenodigd aangezien iedere functie specifiek benadrukte dat ze medewerkers zochten met “uitstekende schrijfvaardigheden”haha, maar stel je nu voor dat er dadelijk toch een bedrijf is dat mij uitzoekt en mij uitnodigt voor een gesprek, wat dan?

Hoezo wat dan, dan ga je toch zeker gewoon ernaartoe?!
Ja natuurlijk dat snap ik ook wel maar

Hoe doe je dat als je een stoornis als adhd of autisme of wat dan ook hebt? Moet je dat vertellen in een sollicitatie gesprek of toch beter van niet?

Psycholoog heeft me ooit het advies gegeven om het “gewoon” te vertellen aangezien ik nu niet bepaald undercover-adhd heb en het in een eerste contact sowieso toch wel gelijk op zal vallen, maar eigenlijk vind ik het eerlijk gezegd alles behalve “gewoon” om in een sollicitatie gesprek mee te delen dat ik misschien, toevallig, ergens toch behoorlijk adhd heb.

07f9f61733565f65902b85e1bd9ec159Ja sorry voor mijn onrust maar ja weet je: ik heb adhd.
adhd?
Ja weet je wel beetje drukker af en toe enzo
Heb je daar veel last van?
nee joh, dat valt echt reueueze mee

Is het wel  verstandig om zoiets gelijk in een eerste gesprek te vertellen en stel dat je het verteld, hoe pak je dat dan aan zonder dat zij gelijk afschrikken en liever iemand kiezen zonder stoornis? 

Donderdag 9 maart neem ik deel aan een “sollicitatiegesprek voeren workshop” (ja echt hoor, ik heb die naam niet zelf verzonnen) en ik hoop dat ze me daar verder kunnen helpen, maar voor nu:

Hoe denken jullie erover? Hebben jullie er ervaring mee en hoe zouden jullie dat doen? 

ik ben geen adhd’er, ik ben mezelf

16779828_1092211120924404_916664165_nDie adhd’er”. Ik hoor het mensen om me heen wel eens zeggen, of zo van: “ja maar jij bent gewoon een adhd’er” Ik ben altijd een beetje verbaasd als ik het mensen hoor zeggen. Ik dacht zelf namelijk altijd dat ik Martha was.

Blijkbaar is het zo dat wanneer je een stoornis als autisme of ADHD hebt, je dan gelijk ook je stoornis bent, heel vreemd want ik heb nog nooit iemand horen zeggen: “Hij jij bent toch die kanker’er?” of: “ja dat meisje, dat is die suikerziektist”. Dat zou natuurlijk niet kunnen, dan zouden we terecht boos zijn en aan de ander vragen of die nog wel normaal is dat die zoiets durft te zeggen. Je kwetst iemand met zulke woorden en je gaat voorbij aan de eigen ik van de ander. We zijn het er collectief over eens dat dat echt niet kan want als je bijvoorbeeld suikerziekte hebt, dan ben je dat natuurlijk niet. Je bent nog steeds gewoon jezelf en je hebt toevallig suikerziekte.

Maar blijkbaar is het wel heel normaal als het gaat om mensen met een psychische stoornis, blijkbaar kan het dan wel en ik snap niet goed waarom want ik denk dat je mensen daarmee te kort doet.
Iemand met adhd, heeft adhd, die ís niet zijn of haar adhd. Iemand met adhd is zijn eigen ik, met al zijn talenten en zijn kwaliteiten, en toevallig heeft die daarnaast ook adhd.

Ik heb adhd maar ik ben dat niet, ik ben Martha. Gewoon Martha, Martha met adhd.