wij redden de kip, soort van

ca03794d436bf3e0c61e14cf29bb29c8Nadat ik een uitzending van de keuringsdienst van waarde had gezien, had ik besloten dat ik de kippen en alle andere dieren ging redden. Voor maar liefst anderhalve week waren vriendje en ik echte vegetariërs. We aten heel veel van die speciale gerechten zonder vlees en als we vlees aten, was het nepvlees; van die hippe vleesvervangers weet je wel.
Op internet las ik veelbelovende reviews van mensen die lyrisch waren en zeiden dat deze vleesvervangers echt goed smaakten en dus hebben vriendje en ik er meerdere geprobeerd.
Ik persoonlijk vond dat de smaak van iedere burger heel divers was, maar dan wel divers vies. De undercover autist in mij kon niet omgaan met de bizarre texturen van dat spul en na het eten van Quorn nep-vlees dacht ik dat mijn complete maaginhoud sneller eruit zou komen dan dat het erin was gegaan.

Dat vegetarisch zijn bleek gewoon niet echt een succes.

Het humeur van vriendje werd er ook niet echt beter op want blijkbaar taste ik met mijn vegetarische bevlieging zijn mannelijkheid aan en daarnaast snapte hij sowieso niet waarom bij mij altijd alles zo drastisch moet.
“We kunnen toch ook gewoon beginnen met 1 keer in de week vegetarisch eten?? Waarom moet het bij jou altijd alles zo abrupt in 1 keer??”
Ikzelf was op dat moment nog van mening dat we per direct alle dieren moesten redden en met 1 keer in de week stoppen met vlees eten zou dat niet gaan lukken natuurlijk, dat snap je zelf toch ook wel.

Ik moet toegeven: dat vegetarisch zijn bleek voor ons allebei nu niet echt het beste idee te zijn en dus besloot ik dat we dan toch weer vlees gingen eten, dat was beter voor ons humeur en dus ook voor onze relatie en ik vriendje was gelijk een stuk vrolijker.

Omdat ik dan toch iets voor de dieren wilde betekenen, zouden we vanaf nu vlees bij onze bio-slager uit het dorp halen. Natuurlijk is het beest op je bord hartstikke dood en daardoor niet bepaald gered, maar het heeft in ieder geval een soort van waardig leven gehad. Dat is ergens ook heel waardevol en ben eerlijk, de mankementen van het ouder worden is dat lam in ieder geval bespaard gebleven. Dementie en reuma enzo zal het beest niet krijgen.

En dus ging ik vandaag voor het eerst in mijn iets te strakke topje, op de crocks in mijn vol-vlekken-moet-nodig-gewassen-korte-broek met mijn uitgezakte scheve paardenstaart naar de slager toe, want ja, wie gaat er nu weer op vrijdag middag naar de slager toe dus wat maakt het uit dat ik even in mijn oude kloffie daarbinnen slenter.

Wist ik veel dat de slager DE ontmoetingsplek van ons dorp bleek te zijn.

Ja echt, toen ik binnenliep was er een rij met 5 wachtende voor me en terwijl ik in de rij stond sloten er nog 4 mensen aan.
Zelfs mijn neef (?!) was daar en dat wil wat zeggen want mijn familie kom ik normaal gesproken alleen maar op begrafenissen tegen.

En terwijl ik mezelf vervloekte en vooral probeerde te doen alsof ik heel cool was en me dit hele tafereel niks uitmaakte, beloofde ik mezelf plechtig dat ik vanaf nu nooit meer in mijn tokkie outfit het huis zou verlaten.

Maar serieus, lekker was het vlees van de bio slager wel. Nomnomnom.

wat ik tegen mijn 15 jaar jongere ik zou zeggen

Hallo daar,

Je bent nu nog een tiener, je hebt de twintig nog niet bereikt. Je hebt je middelbare schooldiploma nog niet gehaald en je bent je opleiding nog niet begonnen. Maar dat komt allemaal wel, maak je maar geen zorgen.
De middelbare school is niet zo je ding, nooit geweest en ik weet dat het dat ook nooit zal worden. Teveel vakken waarin jij je niet interesseert, teveel huiswerk waarin je geen zin hebt en teveel regels waaraan jij je gewoon niet zo goed kunt houden. Je zit net iets te vaak alleen of je staat net iets te vaak op de gang en ook dat kan je net iets te weinig interesseren. Je fladdert voornamelijk op en neer en ik vind het rot voor je om te zien dat je zelfs voor vrienden niet echt rust kunt vinden. Niet dat jou dat op dit moment veel uitmaakt, maar toch.

Het is niet erg,
Maak je geen zorgen,
Je komt er wel.

Die stomme vraag wordt jou steeds vaker gesteld.
En hij zal je alleen nog maar vaker gesteld gaan worden.

De vraag of je adhd hebt.

Ik weet dat jou dat nu nog niet zoveel uitmaakt, gelukkig.
Jij doet gewoon je ding, dat het te maken heeft met hersenen die misschien iets anders werken heb jij nog helemaal niet door, je doet misschien wel anders, maar echt anders voel jij je nu nog niet.
Je praat vaak teveel en je lacht soms te hard. Maar dat is nog niet erg, jij vind dat nog niet erg. Je bent spontaan en je bent enthousiast en ik geniet ervan wanneer ik zie hoe wonderbaarlijk onbevangen jij nog bent. Blijf maar zo lang mogelijk zo onbevangen als dat je nu bent.

Het zal niet lang duren voordat de blikken van de mensen om je heen strenger worden en het zal niet lang duren voordat de reacties van de mensen om je heen harder worden en dan zul jij je meer en meer bewust worden van jezelf. Van je drukte, van je impulsiviteit. Ik wil je vragen om je daar niet door te laten leiden, asjeblieft. Laat de mensen om je heen gewoon zijn, zij mogen hun mening hebben, maar jij hoeft je daar niks van aan te trekken.
Sommige mensen snappen het niet, ze snappen niet dat jij gewoon iets anders werkt. Dat je het heus wel probeert en dat je heus wel je best doet. Ze snappen niet dat jij je gewoon niet zo gemakkelijk aan hun regels kunt aanpassen, dat jij je eigen handleiding hebt, dat je dat niet expres doet. Neem ze dat niet kwalijk, maar laat je asjeblieft niet door hun onwetendheid leiden, je verdient beter dan dan.

50b28b6c33285fc5485b0aca65891f1c

Natuurlijk ben je soms een beetje druk en natuurlijk doe je soms dingen die je beter niet had kunnen doen en ik weet dat je snel afgeleid bent en dat je belangrijke dingen iets te vaak vergeet. Dat weet je zelf ook wel, maar laat daardoor niet je zelfbeeld aantasten. Laat daardoor niet je zelfvertrouwen minder worden, jij hebt andere kwaliteiten, probeer die te zien.

Er zullen mensen om jou heen zijn die jou waarderen voor wie je bent, het maakt hen niet uit dat je iets drukker bent, zij snappen dat. En diezelfde mensen zullen jou helpen om er te komen. Je hoeft het niet alleen te doen. Neem hun hulp aan en voel je daardoor niet als een last. Die mensen zouden jou niet helpen als ze dat zelf niet zouden willen. Ik weet hoe bang je ervoor bent om een last voor anderen te zijn, maar echt waar, je bent geen last. Net als de rest, mag ook jij er zijn.

Geef jezelf de tijd om dingen te leren en als dalijk het besef komt dat je iets anders bent, word dan niet boos en ben dan niet zo hard voor jezelf. Je doet je best, dat heb je altijd gedaan. Ik weet dat, ik zie dat. Zie niet alleen wat niet lukt, maar zie ook wat wel lukt, waar je wel goed in bent, wat je allemaal wel kan.

Ondanks of dankzij je adhd.
Je komt er wel.
Maak je geen zorgen.
Ik beloof je.
Met jou komt het goed.

en soms zit alles gewoon even helemaal mee!

IMG_3984En toen had Martha ineens een nieuwe baan
Huh?
Ja dat bedoel ik, dat dacht ik ook.

Ik had, met een schietgebedje richting god, een sollicitatie brief opgestuurd en toen ik werd uitgenodigd op het gesprek ging ik erheen voor de oefening. Natuurlijk wilde ik ontzettend graag aangenomen worden, maar ik achtte de kans aan de kleine kant omdat ik ik ik ik ik ja ik denk dddddat ja ik dus, wacht even ik om even niet zo goed uit mijn woorden, een momentje.

Daarom dus.

Met 20mg methylfenidaat achter de kiezen kon ik mijn snelle denken en onrustige bewegen toch heel aardig indammen en toen me werd gezegd dat ik door de zenuwen wat onrustig over kwam heb ik maar niet gemeld dat ik voor mijn doen eigenlijk bijzonder rustig was. Dat leek me gewoon niet zo van toepassing.

Toen ik iedereen een hand had gegeven en naar huis reed was ik trots op mezelf. Ik was tijdens het gesprek niet in paniek geraakt en ik was ook niet hysterisch gaan huilen dus hey, dat is zeker weten een grote stap in de goede richting. De hoop dat ik aangenomen zou worden had ik opgegeven omdat ja dus ik ik ik ik ik kan me ssssoms gewoon als als ik heel ze-ze-ze-zenuwachtig ben iets uhm ja gewoon iets iets iets mmmmoeilijker verwooooorden.

Daarom dus.

IMG_3795Heel gek
En ontzettend verbaasd
En super ontzettend blij was ik dan ook
Toen ik die middag een telefoontje kreeg
Dat ik aangenomen was!!
Ze hadden door mijn zenuwen heen gekeken
Ze hadden mijn enthousiasme gezien
En ze vonden dat ik een hele mooie visie had!!

Huh? Wow, wacht, Martha wat zeg je?!
Dat bedoel ik!!!
Dit meisje heeft gewoon een super leuke nieuwe baan!!
Yes yes yes yes yes!!!!!

als je niet zo goed kunt poepen

957dd3d95d0c906a7dfb959c70758a3dIk heb al zeker een jaar de laatste tijd wat moeite met mijn ontlasting, ik zal vast niet de enige zijn want google staat er vol van. Ik hoef me er echt niet voor te schamen en jullie hoeven je er ook echt niet ongemakkelijk bij te voelen want het is iets heel normaals.

Omdat je problemen moet oplossen belde ik op aandringen van vriendje huisartsassistent op om te horen dat het geen probleem is en ik gewoon door moet gaan met mijn leven lijden zoals ik het doe en me geen zorgen hoef te maken.
Ik had verwacht dat ik hooguit even langs moest komen om mijn bloed te laten checken ofzoiets en dat ik daarna weer naar huis zou kunnen gaan. “Dikke duim Martha, hier is je sticker, je bent goed bezig. Leuke blog heb je trouwens, keep up the good work!” Een beetje zoiets.
Ik had aangegeven dat ik er op zich ook niet zo’n last van had want ja wat is last, dat ik meer voor de zekerheid even belde om te horen dat ik niet doodging en dat ik niet zo’n interesse had in al de rest. Huisartsassistent had blijkbaar niet zo’n zin om me uit te nodigen om bloed te prikken: nee, zij had een beter idee.

We gaan het eerst proberen met zakjes poeder.
Ik hoef geen laxeermiddel, laat maar ik heb dat niet nodig dat vind ik niks, ik heb er ook niet echt heel veel last van dus het komt wel goed, dankjewel.
Nee je moet even goed luisteren naar wat ik..
Ik heb goed geluisterd, ik hoef dat niet.
Martha
Ja?
Je moet even luisteren naar wat..
Ik luister.
Martha laat me nu eens uitpraten, je moet even luisteren naar wat ik zeg en niet gelijk erdoorheen praten.
jezus begint zij ook al. Ik heb zo genoeg van dat “even luisteren” en dat “niet door mij heen praten” gedoe, ik snap echt niet waar dat vandaan komt Het is niet echt laxeermiddel, het zijn eigelijk een soort vezels
Vezels?
Ja gewoon wat extra vezels die je dan in de ochtend inneemt om te kijken of dat helpt.
Aha…

Extra vezels klonk dan toch als een goed idee en dus heb ik toegezegd.
Toen ik mijn pretpakket een dag later ophaalde en opende stond er met koeienletters op de doos en op de bijsluiter dat dit LAXEERMIDDEL wordt voorgeschreven wanneer je ZWARE PIJNSTILLERS slikt en hierdoor verstoppingen krijgt. ik weet niet waar het tussen mij en huisartsassistent mis is gegaan, maar dit is niet helemaal wat ik had begrepen toen zij het woord “vezels” gebruikte en hoewel methylfenidaat onder een heleboel kan vallen, wist ik nog niet dat dit onderhand ook al onder ZWARE PIJNSTILLERS viel.

Van de lijst aan bijwerkingen word je ook niet echt vrolijk en dus besloot ik om de doos voor nu toch maar even in de kast te flikkeren want wat ik niet zie, is er niet, en met dat wat er niet is, hoef ik ook niks te doen. Opgeruimd staat netjes.

Denk dat ik eerst toch nog maar een keer contact opnemen met huisartsassistent..

als een adhd’er geen energie meer heeft: huh?!

d2cfeff6779d4a52bc9e4a81f457c57bWist je dat je zelfs mindful kunt eten? Ik weet niet precies wat het inhoud maar ik vermoed dat het sowieso niet betekend dat je een big mag menu van de mac donalds naar binnen schrokt omdat je je afspraken te krap op elkaar hebt gepland.

Dit jaar had ik als doel voor mezelf gesteld om meer mindful te gaan leven. Ik heb nog altijd geen geduld gehad om te lezen wat dat nu eigenlijk betekend maar ik vond het zo’n mooi woord, en als je het zegt klinkt het zo volwassen en georganiseerd, dat ik vooral door blijf gaan met het roepen ervan. Wie weet dat dat mindfulle leven dan vanzelf op mijn pad gaat komen.

Ergens vorig jaar is er iets mis gegaan want tussen het rennen, werken en feesten door ben ik ergens langs mijn grenzen heen gerend en shit, hoewel ik adhd in overvloed heb, bleek dat ook ik ergens een energie grens heb.

huh? jij??
ja, ik kan het zelf ook niet geloven

Ik kwam erachter toen ik erover heen was gegaan geen aanrader en terwijl ik de laatste weken van 2016 met pijn en moeite door ben gekropen en ik al hysterisch ging huilen als ik de dop van de jampot niet open gedraaid kreeg (herkenbaar?), voel ik dat het nu weer wat beter met me begint te gaan. Ik kan nu zelfs al douchen, het huis poetsen EN de vaatwasser uitruimen op 1 dag. Soms kan ik me zelfs weer langer dan 6 minuten concentreren en ik kan de supermarkt weer trotseren zonder daarna op de bank neer te vallen alsof ik een marathon heb gerend. Ik bedoel maar, dat is toch ook al heel wat: 2017 word echt mijn jaar.

 

en ik dacht dat mijn baan kwijt raken stom was: hallo UWV

En dan als je je baan kwijt raakt, is het nog altijd niet gedaan met alle stress: wauw. 

83655c403976009d1e24848ad60b20c6Hoewel het verliezen van mijn baan echt iets heel stoms is, was ik wel blij dat ik even op adem zou kunnen komen. Lekker een winterslaap houden, drie weken lang gewoon in de pyjama door het huis rondlopen, op mijn ooie-dooie op de Crocks door de supermarkt
slenteren en alle seizoenen van dr Phil en desperate housewifes kijken, misschien ook nog wel een harry potter marathon tussendoor, top. Dat leek me wel een goed idee.
Tussendoor een beetje eendjes voeren en paardjes aaien, de ADHD-medicatie met recept en al de vuilnisbak in sodemieteren en gewoon even een beetje chillen.

Mij kennende zou ik dat niet langer dan twee dagen volhouden, maar het voelde echt als een goed tijdelijk toekomstplan.

Dus:
Het verliezen van je baan is al zwaar klote op zich
Het geregel dat er daarna bij komt kijken, daar heb ik gewoon echt geen woorden meer voor.

Want:
Die WW uitkering krijg je niet zomaar.
En blijkbaar is het ook niet normaal om te zeggen: Laat die ww uitkering dan maar zitten want ja: “Martha daar heb je recht op!” en “Dat laat je toch niet aan je voorbij gaan?!”.

Bellen, regelen, dingen lezen, formulieren invullen, solliciteren en gesprekken voeren.
Ik ben best een leuke pedagoog, dat komt alleen niet over in al de bovengenoemde onderdelen in een gesprek want gesprekken voeren is gewoon niet mijn sterkte kant en aangezien ik ergens anders nog part-time werk heb, wilde ik mezelf heel even de tijd geven voordat ik een nieuw avontuur zou springen.

Enige probleem is dat het UWV en ik daar nog niet helemaal over op 1 lijn zitten.

het leven is geen ponykamp

Weet je, soms zijn dingen gewoon niet leuk en wat mij opvalt is dat als iets niet leuk is, we met man en macht op zoek gaan naar argumenten waarom het zo erg nog niet is. Ik doe daar zelf aan mee, ik ben er een kei in. Maar waarom laten we niet-leuke dingen niet gewoon niet-leuk zijn. Waarom zoeken we altijd naar de positieve kant van de medaille. Waarom zoeken we altijd naar opbeurende gedachtes en naar goedmakende woorden.
Wáárom kunnen we niet gewoon een keer zeggen dat het k** is zonder al die goedbedoelde woorden ervoor en erachter.

Ik heb gewoon niet altijd zin om te horen dat de zon wel weer gaat schijnen, dat waar het ene deurtje sluit een ander deurtje open zal gaan, ik wil helemaal niet weten wat dat er altijd wel weer nieuwe dingen op het pad zullen komen en dat alles op zijn pootjes terecht zal komen.  43d7df5fa8493ce8be5e0fef198cd333

Soms wil ik gewoon alleen maar voor heel even verdrietig zijn omdat dat is hoe ik me voel.

Ik heb gisteren gehoord dat ik na december geen contractverlenging krijg en hoewel ik heus wel weet dat dat niet het einde van de wereld is en dat er vele ergere dingen in het leven zijn is het toch gewoon k**.