en soms zit alles gewoon even helemaal mee!

IMG_3984En toen had Martha ineens een nieuwe baan
Huh?
Ja dat bedoel ik, dat dacht ik ook.

Ik had, met een schietgebedje richting god, een sollicitatie brief opgestuurd en toen ik werd uitgenodigd op het gesprek ging ik erheen voor de oefening. Natuurlijk wilde ik ontzettend graag aangenomen worden, maar ik achtte de kans aan de kleine kant omdat ik ik ik ik ik ja ik denk dddddat ja ik dus, wacht even ik om even niet zo goed uit mijn woorden, een momentje.

Daarom dus.

Met 20mg methylfenidaat achter de kiezen kon ik mijn snelle denken en onrustige bewegen toch heel aardig indammen en toen me werd gezegd dat ik door de zenuwen wat onrustig over kwam heb ik maar niet gemeld dat ik voor mijn doen eigenlijk bijzonder rustig was. Dat leek me gewoon niet zo van toepassing.

Toen ik iedereen een hand had gegeven en naar huis reed was ik trots op mezelf. Ik was tijdens het gesprek niet in paniek geraakt en ik was ook niet hysterisch gaan huilen dus hey, dat is zeker weten een grote stap in de goede richting. De hoop dat ik aangenomen zou worden had ik opgegeven omdat ja dus ik ik ik ik ik kan me ssssoms gewoon als als ik heel ze-ze-ze-zenuwachtig ben iets uhm ja gewoon iets iets iets mmmmoeilijker verwooooorden.

Daarom dus.

IMG_3795Heel gek
En ontzettend verbaasd
En super ontzettend blij was ik dan ook
Toen ik die middag een telefoontje kreeg
Dat ik aangenomen was!!
Ze hadden door mijn zenuwen heen gekeken
Ze hadden mijn enthousiasme gezien
En ze vonden dat ik een hele mooie visie had!!

Huh? Wow, wacht, Martha wat zeg je?!
Dat bedoel ik!!!
Dit meisje heeft gewoon een super leuke nieuwe baan!!
Yes yes yes yes yes!!!!!

Advertenties

en ik dacht dat mijn baan kwijt raken stom was: hallo UWV

En dan als je je baan kwijt raakt, is het nog altijd niet gedaan met alle stress: wauw. 

83655c403976009d1e24848ad60b20c6Hoewel het verliezen van mijn baan echt iets heel stoms is, was ik wel blij dat ik even op adem zou kunnen komen. Lekker een winterslaap houden, drie weken lang gewoon in de pyjama door het huis rondlopen, op mijn ooie-dooie op de Crocks door de supermarkt
slenteren en alle seizoenen van dr Phil en desperate housewifes kijken, misschien ook nog wel een harry potter marathon tussendoor, top. Dat leek me wel een goed idee.
Tussendoor een beetje eendjes voeren en paardjes aaien, de ADHD-medicatie met recept en al de vuilnisbak in sodemieteren en gewoon even een beetje chillen.

Mij kennende zou ik dat niet langer dan twee dagen volhouden, maar het voelde echt als een goed tijdelijk toekomstplan.

Dus:
Het verliezen van je baan is al zwaar klote op zich
Het geregel dat er daarna bij komt kijken, daar heb ik gewoon echt geen woorden meer voor.

Want:
Die WW uitkering krijg je niet zomaar.
En blijkbaar is het ook niet normaal om te zeggen: Laat die ww uitkering dan maar zitten want ja: “Martha daar heb je recht op!” en “Dat laat je toch niet aan je voorbij gaan?!”.

Bellen, regelen, dingen lezen, formulieren invullen, solliciteren en gesprekken voeren.
Ik ben best een leuke pedagoog, dat komt alleen niet over in al de bovengenoemde onderdelen in een gesprek want gesprekken voeren is gewoon niet mijn sterkte kant en aangezien ik ergens anders nog part-time werk heb, wilde ik mezelf heel even de tijd geven voordat ik een nieuw avontuur zou springen.

Enige probleem is dat het UWV en ik daar nog niet helemaal over op 1 lijn zitten.

spreek je ‘hoera’ in na de hiep

Time changes everything, mij ook. Ik ben 25 en woon nu ongeveer twee jaar samen met mijn vriend. Dat is eigenlijk vanzelf gegaan. Hij had een eigen huis. Ik niet. Hij zocht een poetsvrouw en keukenprinses en ik was precies wat hij zocht afgezien van het feit dat ik niet kon poetsen en koken. We sprongen in het rond, omhelsden elkaar en juichten hoe geweldig ons leven samen zou zijn.
Afijn. Aangezien ik allergisch ben voor huisstofmijt, had ik het poetsen snel onder de knie. 1 keer in de week loop ik nu zingend met de stofzuiger in het rond terwijl ik in de tussentijd zo ongeveer alle plakplinten los stoot. Gelukkig heeft vriendje gouden handjes en heeft die net zoveel geduld als dat die lang is. Lief als die is plakt hij ze altijd weer opnieuw vast terwijl ik handenklappend toekijk wat voor een superheld ik als vriendje heb.
Het poetsen gaat me dus best goed af, iedere week ben ik weer trots op mezelf als alles weer stofvrij is en ik voor een paar dagen niet meer niezend wakker wordt.

1342003499531_9813351Koken daarentegen is een ander verhaal. Ik probeer het iedere dag opnieuw maar meestal eindigt het in soep met brood en sla, spaghetti of frieten. Dat heeft meerdere oorzaken.
1. ik kan niet koken
2. ik vind niks lekker
3. ik heb geen geduld
4. ik kan niet koken
5. ik kan niet koken
6. ik heb geen geduld
en 7. ik vind niks lekker

Wanneer ik een recept moet aanhouden is stap één: “doe boter in de pan” eigenlijk al teveel gevraagd en wanneer er vijf of meer ingrediënten in het gerecht moeten geef ik de moed al op nog voordat vriendje de inkopen heeft gedaan. Ik heb wel eens momenten dat ik besluit dat koken mijn nieuwe hobby is maar net zoals het met andere hobby’s gaat, houd ik ook die hobby niet langer dan een half uur vol. Als mijn nieuwe half aangebrande en veel te zoute gerecht op tafel komt en ik na één hap kokhalzend naar de wc ren, blijft vriendje stug dooreten. Vandaag is het best goed gelukt! Roept hij altijd terwijl hij nog wat extra mayonaise en appelmoes door zijn gerecht roert.

Maar aangezien ik pedagoog ben en ik voor iedereen oplossingen bedenk om problemen aan te pakken, heb ik dat bij mijzelf ook gedaan. Ik heb een plan opgezet om mezelf met dit probleem te helpen. Wanneer het niveau te hoog is, moet je iets zoeken dat wel aansluit bij het desbetreffende niveau. Ik moet mezelf succes ervaringen laten opdoen zodat ik mijn talent kan ontwikkelen en er was maar één manier om dat te kunnen doen.

Ik heb een nieuw kookboek gekocht.

Als zeven en acht jarige kinderen lachend tomatensoep kunnen maken, kan deze 25jarige Martha dat toch zeker ook? Toen ik de kort en krachtige Jip en Janneke taal bekeek kon ik een vreugdekreetje in de boekenwinkel niet inhouden. De overdaad aan foto’s en kleur lieten mijn hart een sprongetje van blijdschap maken en ik wist dat dit de oplossing voor het probleem zou zijn. Dit was precies wat ik nodig had als opstapje naar het volwassen worden. Gefascineerd door de glitterletters op de kaft nam ik het boek “Ready steady koken voor kids” met een intens gevoel van geluk mee naar huis.

pedagoog met adhd

Eigenlijk ben ik door mijn adhd een klein beetje een kapotte pedagoog.
Een authentieke beetje kapotte pedagoog, dat dan weer wel.
Ik zou mijzelf nooit aannemen als ik de keus had tussen alle 80 afgestudeerde pedagogen en toch heb ik werk en veel andere afgestudeerde -niet kapotte- pedagogen nog niet.644e6f015acefc3060ed54b13f48e3e7

Ik heb altijd werk gehad, ik heb nooit hoeven solliciteren, in alle gezinnen waarin ik werk, ben ik gevraagd of ik wilde komen en geen enkel gezin wil mij missen.
Dat vind ik heel wat voor een authentieke beetje kapotte pedagoog.
De gezinnen wilden speciaal mij hebben en niemand anders. Het feit dat ik een beetje kapot ben hebben zij vaak niet eens in de gaten. Het maakt hen helemaal niks uit, zolang hun kind het goed bij me heeft, zijn zij dik tevreden.
En dat is waar ik goed in ben, ook met mijn adhd misschien zelfs wel dankzij mijn adhd!! Het super enthousiaste en spontane dat ik rondstrooi als confetti heb ik denk ik echt wel deels aan mijn adhd te danken.

Hoe zwaar gehandicapt mijn lieve kinderen ook zijn, ik hou ervan om met hen te werken, ik sleep ze overal mee naartoe, ik probeer hun wereld zo groot mogelijk te maken daar waar het kan en ik geniet van hun manier van doen en laten, voor mij zijn ze precies goed.
Het is het mooiste werk dat er is. Zij zijn voor mij de reden geweest waarom ik pedagogiek ben gaan studeren, waarom ik koste wat kost dat diploma wilde halen en daar heb ik geen moment spijt van gehad! Hooguit tijdens het schrijven van de scriptie, maar dat zijn details.