methylfenidaat (ritalin) en adhd: blijkbaar is het een “no go”

Blablabla, daar gaan we weer, met zijn allen lekker methylfenidaat bashen. Er zijn doden gevallen en de bijwerkingen zijn enorm. Voor kinderen mag het wel maar voor volwassenen is het echt heel gevaarlijk. Pas op.

Dus als je kinderen hebt met adhd en mochten die toevallig op een dag 18 worden, gooi dan maar gelijk de hele voorraad in de vuilnisbak, want vanaf nu wordt het gevaarlijk met de dood als gevolg. Want 3 doden waarvan niet is aangetoond dat het door de methylfenidaat komt, dat is echt een goede reden tot paniek.

Op het nieuws en in de krant, het brengt weer grote koppen met zich mee en ik word een beetje moe van deze discussie want ALS je al hartkloppingen door de methylfenidaat krijgt, dan stop je er toch gewoon mee? Niemand dwingt je om dat pilletje te slikken? We hebben het immers over volwassenen?

Ben ik nu zo slim of zijn zij nu zo dom?

ritalin-methylphenidateMaar dat is blijkbaar niet genoeg, nee want het kwaad is al geschiet en daar op onder andere twitter komt de discussie rondom adhd alweeeeeeer op gang, weer komen daar de groentes, de beweging, de vis en de slaap om de hoek kijken want dat zou hetzelfde effect hebben als methylfenidaat (trust me, it doesn’t) en weer komen daar de goed voorgelichte buurvrouwen die schreeuwen dat methylfenidaat hetzelfde is als speed of cocaïne. (wat ik op mijn beurt eerlijk gezegd sterk betwijfel maar wat ik dan eigenlijk niet echt hardop durf te zeggen omdat ik bang ben voor de discussie die dat dan weer teweeg zal brengen).

Er is weinig begrip voor de groep mensen die methylfenidaat slikt en er wordt amper gesproken over de positieve aspecten van het medicijn.
Ik stop, ik begin, ik stop, ik begin, ik stop en uiteindelijk ben ik weer begonnen want de bijwerkingen wegen voor mij niet op tegen de voordelen. Methylfenidaat neemt mijn adhd niet weg, maar het haalt de scherpste randjes ervan af en ja, daar ben ik gek genoeg op sommige momenten heel erg blij mee.

Het gaat niet om een samenleving die niet tolerant zou zijn en het gaat niet om het zoeken naar een excuus. Nee, het gaat om het krijgen van die baan die je zo graag zou willen, het gaat om het goed kunnen uitvoeren van je werk omdat je dat heel graag wil, het gaat om het kunnen voeren van hele belangrijke gesprekken omdat die je helpen om beter in het leven te kunnen staan, het gaat om geconcentreerder achter het stuur te kunnen zitten en het gaat bij mij op het einde van de dag ook om beter te kunnen slapen. Wat denk je dat het met een mens doet als al dat bovenstaande niet lukt, gaat of kan.

Ja inderdaad, denk daar maar eens even over na!

Methylfenidaat is geen overbodige luxe, het is ook geen lekker drugsje om high van te worden en het is al helemaal geen sluipmoordenaar. Methylfenidaat is medicatie die ik neem zodat ik beter kan functioneren en ik ben blij dat het er is.

Advertenties

adhd en zonder medicatie, het kan

Ik denk niet dat het helemaal de bedoeling van de adhd-vrouwen dag was, (die overigens echt heel erg interessant was!) maar de belangrijkste informatie die ik eruit meegenomen heb, is dat het ook zonder medicatie kan.

Neeeeeee Martha, niet alweer?!
Jawel, wel alweer.

Slapen blijkt volgens Sandra Kooij echt een dingetje te zijn. Wanneer je eerder en beter zou slapen zou je mogelijk minder last hebben van je adhd.  Als het je lukt om je slaapritme te resetten, wordt een leven met adhd gewoon veel beter. Je zou je beter kunnen concentreren, wellicht meer rust vinden en ook minder last hebben van stemmingswisselingen en geïrriteerdheid: HALLELUJA!

Later sprak ik met Michelle Storimans, zij is creatief therapeut voor kinderen en volwassenen met adhd en tevens ervaringsdeskundige. De nadelen van de medicatie konden voor haar niet opwegen tegen de voordelen en dus had ze besloten om het op een andere manier te proberen. Door veel te sporten, gezonde voeding, voldoende te slapen en drie keer in de week vis te eten, kon zij haar leven zonder medicatie heel goed draaiende houden.

Wauw, serieus.
doink doink doink
DAT WIL IK OOK!!!!

b59dfc511f098f4bdfd9ab7558a01339Mijn ingedamde enthousiasme, mijn geïrriteerdheid en enorme overgevoeligheid voor prikkels bij uitwerking, mijn gebrek aan eetlust en mijn soms toch wat sombere gemoedstoestand maken het leven met medicatie er gewoon niet altijd beter op en dus was de informatie uit dit gesprek echt precies wat ik zocht!!

Bij thuiskomst ging het roer om: ik had verschillende zalmrecepten bij elkaar verzameld om komende week te maken en om 23:15 lag Martha al in bed een bodyscan te doen ter ontspanning. Vanmorgen heb ik het hele huis opgeruimd als begin van mijn nieuwe opgeruimde leven. Ik sport al meer dan vijf keer in de week, dus dat laat ik verder zo zoals het is. Mijn medicatie heb ik wel nog maar even bewaard voor het geval dat, maar hoe mooi zou het zijn als ik het op deze manier zonder zou kunnen!!!

Martha nee, ik geloof best dat sommige mensen het zonder medicatie kunnen, maar bij jou gaat dat niet werken
Martha misschien moet je dit eerst even met je psychiater en psycholoog bespreken voordat je weer in 1 klap stopt met je medicatie
Martha je bent al een paar keer gestopt met medicatie en tot nu toe is dat nog nooit echt een succes geweest toch?
Martha al die dingen zullen vast heel goed zijn om te doen en ik zou het ook zeker proberen als ik jou was, maar dan wel in combinatie met je medicatie, bij jou werkt het gewoon niet goed zonder. 

Hoewel mijn omgeving duidelijk iets minder vertrouwen in mijn nieuwe plan heeft, zit ik vol goede moed! Ik en mijn adhd gaan er aan werken om samen een beter leven te kunnen hebben waarin we elkaar accepteren zoals we zijn. Net als mij mag mijn adhd er ook gewoon zijn.

adhd en tijdsbesef

301a764183a21ed05a7cd5e6c39120bdIk weet niet hoe het kan, maar ook als ik alle tijd van de wereld lijk te hebben kom ik te laat. Dat ligt niet aan mij en ook niet aan mijn medicatievrijedag, maar dat ligt aan de tijd. Eerst is er alle tijd en ineens is de tijd op. De tijd begrijpt mij gewoon nog niet helemaal ofzo.

Ik had de hele dag de tijd om de was de draaien, het huis te zuigen, de bedden op te maken, de keuken te poetsen en me te douchen maar ergens belande ik op de bank met mijn laptop en pinterest.nl en besloot ik blijkbaar dat dat vandaag echt een heel belangrijke bezigheid was: Nog een half uurtje, oké nog een half uurtje, oké nog een klein half uurtje dan…

De keuken, de was, de bedden, het huis en het douchen konden best een half uurtje wachten..

Toen dat halve uurtje pinterest ineens de hele middag was geworden kreeg ik om 17:00 uur de o zo bekende kortsluiting: paniek, paniek, paniek!!! Shit ik kom te laat, hoe kan dat nu toch weer?! Waar zijn mijn schoenen?! Waar zijn mijn autosleutels?! Ik moet gaan. Martha schiet op, schiet op schiet op! Heel Limburg bleek ineens te zijn ontwaakt uit zijn winterslaap Uh hallo!!!! Wat doen jullie hier allemaal om 17:15?! en net vandaag moesten ze besluiten om niet te kunnen autorijden. HET IS GROEN, RIJ DAN TOCH!!!!! JE MAG HIER 120 RIJ DOOR!!!!! BIJ EEN STOPBORD HOEF JE NIET PERSE STIL TE GAAN STAAN JE ZIET TOCH DAT ER NIKS KOMT!!!!

Ruim een kwartier na de afgesproken tijd rende ik volledig buiten adem als een overspannen pinguïn het restaurantje binnen waar vriendinnetje V geduldig op me zat te wachten.

En Martha was het weer eens druk op de weg?
Poe ja, echt heeeeel erg druk.

Vriendinnetje V snapt dat tenminste. Die snapt dat het niet aan mij ligt of aan mijn medicatievrijedag, maar dat het aan het verkeer ligt, of aan de tijd, eigenlijk aan alles, maar zeker niet aan mij, sowieso niet aan mij.

adhd is eigenlijk een soort superheldenkracht

Maar Martha ik slik ook iedere dag 5 pillen voor mijn hart.
JIJ GAAT DOOODDDDD ALS JE DAT NIET DOET!!!!!!!!
Ja oké maar het gaat erom dat ik ook iedere dag mijn medicatie moet innemen om goed te kunnen functioneren

En bedankt.

Gisteren was het tijd om het weer zonder medicatie te proberen. Ik had het afgelopen week al voorzichtig aangekondigd bij psycholoog, zo voorzichtig dat hij de aankondiging niet eens had gehoord, maar dat is bijzaak.

Van 60mg per dag naar in 1 keer 0mg per dag vond ik de perfecte manier om af te bouwen. Zoveel verschil zou het waarschijnlijk toch ook weer niet uitmaken.

Doink doink doink doink doink doink doink

Wat een feest, de confetti vloog je om de oren en in mijn eentje produceerde ik meervolume dan een heel strijkorkest bij elkaar. Ik ging door en door en door en door en door ik was knetter high van mezelf en dat is het beste gevoel dat er bestaat, ik voelde het gelukzalige gevoel tot in mijn tenen en ik was niet te stoppen. RAM-BAM-BAM-BAM-BOOEEEEM!!

Nu snap ik het, het gaat vanavond onweren, daarom is ze vandaag zo druk
Ja dag, echt niet, ze heeft gewoon haar medicatie niet gehad vandaag. 

Martha even rustig5ababc7e3dc4844269b1fa785a632534
Martha even stoppen
Martha kan het iets zachter
Martha
Martha
Martha 

Maar leuk was het wel
Heel erg leuk zelfs
Echt heel erg super leuk

Voor mij dan
Op dat moment

Nu heb ik een puddinghoofd
En een beetje spijt

En Martha wat is na vandaag je conclusie? Ben je er al klaar voor om het zonder medicatie te doen?
Bijna wel, maar misschien nu nog niet.
Goed zo, en probeer dat gevoel nu iets langer vast te houden dan drie weken.
Sir yes sir!

mag ik mijn adhd medicatie asjeblieft

Ik wist niet dat ik zo blij kon worden van een recept. Hoewel ik de eerste keren altijd schoorvoetend en met veel tegenzin de apotheek binnenliep, was ik vandaag toch wel een beetje opgelucht dat ik eindelijk mijn oude vertrouwde recept op kon halen. Halleluja.

Dacht ik

Want hoewel mijn recept was gefaxt, was het niet ontvangen door de apotheek.
En toen ik een uur later belde, was het er nog steeds niet.
*Mental breakdown is on his way

Hoezo is nog niet binnen?
Nee we hebben niks op de fax ontvangen, misschien kun je je psychiater nogmaals bellen
Nog een keer bellen?!
Ja wij kunnen je nu niks meegeven

Volledig in paniek belde ik de secretaresse van mijn ggz op. Ze had direct in de gaten dat ik absoluut niet zonder medicatie door het leven zou mogen gaan en had binnen twee minuten de apotheek het betreffende recept door gemaild, halleluja, drie hoeraatjes voor de secretaresse.
Snel naar de apotheek toe en dan eindelijk verder met de belangrijke dingen van de dag.

Dacht ik

Oke even kijken, over een uur kun je je medicatie ophalen.
EEN UUR?! 
Ja ik heb het nu niet klaar
EEN UUR?! Ik kan geen uur wachten?! Ik moet werken!
Ik kan niks voor je doen want ik weet niet hoe ik de mail moet openen en mijn collega die dat wel weet is even naar de jumbo (serieus? Serieus.) dus je zult echt op haar moeten wachten.

Ik weet niet hoe deze apothekersassistent haar post verstuurd, maar blijkbaar zijn postduiven in ons dorp nog altijd helemaal hip.

Er zat niks anders op. Ik had alweer meer stampij gemaakt dan goed voor me was en dus ging ik nors buiten op het bankje wachten op blijkbaar de enige collega die snapt hoe ze een mail moet openen. Ik wist dat ze in Limburg soms met dingen achterliepen, maar zover had ik ook weer niet gedacht.

En dan,
Toen de collega ein-de-lijk binnenkwam, ik direct voorkroop op de andere vijf wachtenden omdat ik vond dat ik aan de beurt was en ik dacht dat alles geregeld was, was het nog altijd niet geregeld en kon ik mijn irritatie helemaal niet meer onder stoelen of banken steken.

Hier is je recept
Fijn, maar dat is het verkeerde merk, die verdraag ik niet 
Heb je het al eens geprobeerd dan?
Gelukkig heb ik adhd, daar hebben ze in ieder geval pilletjes voor, voor domme apothekersassistenten is nog altijd niks gevonden dat werkt. Ja anders wist ik niet dat ik het niet kon verdragen lijkt me dus die andere graag, kijk medische verklaring, is niet voor niks. 
Die hebben we niet in huis dus die moet ik dan voor je bestellen

Omdat er gewoon echt niks anders opzat legde ik me er maar bij neer.
Oke dan bestel hem maar, wanneer kan ik hem ophalen?

En toen kwam de klap op de vuurpijl:
“Dat weet ik niet, de levertijd is onbekend en dat kan dus best wel een hele tijd duren, daar kan ik je niks over zeggen” 

Ik viel van mijn geloof af, dacht dat ze een grapje maakte en ik wist serieus niet meer wat boven en onder was. ERROR ERROR ERROR BREAKDOWN ARRIVED

Hoi ik ben martha en dat weet nu de rest van het dorp ook.

Een tijdje duren?!?!? Ik kan niet een tijdje wachten!! ik heb mijn medicatie nodig!!!!
Ja dan zul je contact moeten opnemen met je psychiater, dit is het enige merk dat we hier hebben, die kan ik je wel meegeven.
DIE VERDRAAG IK NIET!!! Ritalin, strattera, concerta?! Iets anders?! Heb je helemaal niks anders?!
Nee ik heb niks anders, alleen deze.
Oke doei 

Ik was er helemaal klaar mee en ik stond al half buiten toen ik nageroepen werd door de geïrriteerde assistent.

Wat ga je nu doen?
Weg van hier want je kunt me niet helpen dus ik heb hier niks meer te zoeken
Maar wat ga je nu doen dan? 
De psychiater bellen en hopen dat hij een betere oplossing heeft
En wat moet ik met dit recept doen dan?
Weet ik veel, stoppen waar je hem hebben wil, jij zegt dat je het niet hebt en niet kan krijgen dus wat moet ik er dan mee, van mij mag je het houden.

Terug in de auto belde ik psychiater terug op. Psychiater had mijn 10 minuten durende klaagzang met volume gehoorbeschadiging aangehoord en had besloten dat hij anders zelf de apotheek voor mij zou bellen, hij kon me niks beloven maar kon het wellicht proberen.

Prima, doe je best, succes.

Dus.

Wat bij mij niet kon, kon bij psychiater blijkbaar wel.
Morgen om 15:00u. kan ik mijn eigen merk medicatie ophalen.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Wauw.

maar rustig was ik dan weer wel

Afgelopen donderdag was de training beter gegaan, ik was rustiger, minder enthousiast en dus ook minder aanwezig. Meerdere keren kreeg ik er een complimentje voor want ik was nu wel toegankelijker, tuurlijk nog altijd wel drukker dan de rest enzo, maar echt wel anders dan de week ervoor, echt beter, keep up the good work Martha en ik was behoorlijk trots op mezelf want dat had ik toch even goed gedaan. Niet dat ik het gevoel had dat ik er zelf veel voor had hoeven doen, maar toch.
Een beetje raar vond ik dat eigenlijk van mezelf wel maar het zal wel te maken hebben gehad met het feit dat ik iets meer geremd werd, de medicatie het nu misschien beter deed, ik nu iedereen in de groep kon, meer gewend was aan de training en er meer structuur was dan de week ervoor.

Dus

Toen ik afgelopen vrijdag en zaterdag ging denken dat ik anders ook best wel overreden wilde worden door een vrachtwagen, ik ipv rustig eerder depressief overkwam, ik me van iedereen afzonderde en liever in mijn eentje in een hoekje zat en ik van echt helemaal niks meer enthousiast kon worden, begon ik te vermoeden dat er misschien iets niet helemaal klopte.

C vermoede dat ook.

d07623ad11d0c1d0d9a589be1e90e46dToen ze me zaterdag namiddag vastpakte en vroeg of het wel goed met me ging barste ik als een emotioneel wrak waar iedereen bij stond in hysterisch huilen uit. Als je het doet moet je het natuurlijk wel goed doen.
Het verbaasde me dat ze me na deze performance niet in een dwangbuis heeft laten afvoeren naar de gesloten afdeling, had ik andersom waarschijnlijk wel gedaan: koekoek.
(Dat dacht de rest ook want hoewel het tot een minuut daarvoor nog best heel druk was, was iedereen daarna als sneeuw voor de zon verdwenen. ZE HUILT, WEGWEZEN!!!)

Martha heb je een nieuwe dosering gekregen van medicatie?
Nee.
Heb je nog altijd precies dezelfde als die je eerst had?
Ja.. Of ja.. Een ander merk want mijn verzekering heeft de vorige uit het pakket gegooid dus die kon ik niet meer meekrijgen..
Wanneer ben je daar mee begonnen?
Woensdag maar het zou geen verschil moeten uitmaken zei de apothekersassistent..
En sinds wanneer voel je je zo? Is dat sinds deze week?
Ja..
Martha beloof me asjeblieft dat je geen rare dingen gaat doen, je onmiddellijk met de medicatie stopt en zo snel mogelijk je psychiater opbelt want dit is niet hoe jij bent, die gedachtes die je hebt zijn niet van jou, die komen door de medicatie. Je moet daarmee stoppen en zorgen dat je weer die andere krijgt, dit is echt niet goed. Ik heb veel liever een drukke Martha dan deze Martha. 

En omdat ik toch al bezig was, ben ik daarna anders gewoon maar nóg harder hysterisch gaan huilen.

Ik heb adhd, maar gelukkig hebben ze daar een pilletje voor uitgevonden.

adhd medicatie heeft voordelen

Ik heb een haat liefde verhouding met medicatie. Het fijne van medicatie is dat het allemaal iets gemakkelijker wordt, weet je wel dat rustiger zijn enzo. Ik hoef niet meer zo hard mijn best ervoor te doen en dat heeft op zich ook wel iets, maar liefst wil ik het eigenlijk gewoon zelf kunnen doen. Er zelf de controle over kunnen hebben want ja gewoon een pilletje erin knallen zie ik toch gewoon nog niet echt als de ideale oplossing. Makkelijker wel, maar beter niet.

Ben je zo zenuwachtig? 
Nee dat is mijn adhd en ik heb mijn pilletje niet gehad.
Ja best wel zenuwachtig, sorry. 

f567585fd0cd66907678560721e889d6Ik doe mijn best om mijn impulsen te remmen, rustiger te zijn en me langer dan een goudvis te kunnen concentreren maar dat is echt verdraaid lastig, zelfs met de tips en de oefeningen van psycholoog wil het zonder medicatie gewoon niet zo goed lukken.
Dat komt omdat ik adhd heb. Volgens psycholoog zit dat tussen mijn oren, letterlijk. Mijn brein werkt net iets anders dan anders waardoor ik van ritalin wel rustiger wordt, maar van 10mg valium niet, sorry kaakchirurg, kon jij ook niet weten natuurlijk.

En terwijl ik écht heel erg hard mijn best doe om niet overal op te reageren, iets minder enthousiast probeer te doen, niet vijf kwartier in een uur probeer te ratelen, probeer over te komen als een 25jarige pedagoog, probeer om logische zinnen te formuleren en écht probeer om de rust te vinden, lees ik in een informatief berichtje speciaal aan mij gericht dat hyperactiviteit een vorm van aandacht vragen is.

Dus…
Bedankt…

Ik ben met mijn stukje adhd een gezegend mens en dat meen ik echt want je kan beter het concentratievermogen dan het inlevingsvermogen van een goudvis hebben.