ik werk om te leven en zeker niet andersom.

Ik hecht niet zoveel waarde aan geld en als je het mij vraagt kun je het begrip “geld” opdelen in 2 categorieën
1. geld
2. geen geld
Ik denk dat deze categorieën voor meer mensen met adhd gelden want ja impulsief zijn schijnt een dingetje te zijn binnen deze doelgroep.

De eerste categorie begint bij mij meestal rond de 25ste van de maand, de tweede categorie begint dan weer rond de 15e van de maand en zo wisselen ze zich elkaar een beetje af. Ik heb daar niet zoveel moeite mee, mijn leven is erop ingericht en ik weet waar ik aan toe ben, dat is prima want zolang ik mijn rekeningen kan betalen zie ik geen probleem.

18676406_1168247453320770_741058962_oMijn levensmotto is: je leeft maar 1 keer en dat is dan direct ook de verantwoording voor eigenlijk alle uitgaves die ik doe.

Martha zou je dat wel doen? 
Tuurlijk wel, je leeft maar 1 keer!
Martha is dat wel verstandig?
Zeker wel, je leeft maar 1 keer!
Martha kun je je dat geld niet beter opart zetten?
Nee joh, je leeft maar 1 keer!

En op die manier heb ik (waarschijnlijk samen met de rest van de adhd-club) Nederland uit de crisis geholpen. BAM jonge, een beetje meer dankbaarheid en respect lijkt me hier dus wel op zijn plaats ipv altijd die kritische blik.

Martha waar wil je eigenlijk naartoe? 

Oja, dus wat ik jullie wil vertellen is: Ik heb een nieuw gitaar gekocht.  
Oh god…
Precies, dat dacht ik ook toen ik hem zag: oh god!!! 

Je leeft maar 1 keer, misschien ben je er volgende maand wel helemaal niet meer dus dan kun je er maar beter voor zorgen dat je alles gedaan hebt dat je hebt willen doen want nu kan het nog dus nu is het moment om het te doen. 

Advertenties

adhd is eigenlijk een soort superheldenkracht

Maar Martha ik slik ook iedere dag 5 pillen voor mijn hart.
JIJ GAAT DOOODDDDD ALS JE DAT NIET DOET!!!!!!!!
Ja oké maar het gaat erom dat ik ook iedere dag mijn medicatie moet innemen om goed te kunnen functioneren

En bedankt.

Gisteren was het tijd om het weer zonder medicatie te proberen. Ik had het afgelopen week al voorzichtig aangekondigd bij psycholoog, zo voorzichtig dat hij de aankondiging niet eens had gehoord, maar dat is bijzaak.

Van 60mg per dag naar in 1 keer 0mg per dag vond ik de perfecte manier om af te bouwen. Zoveel verschil zou het waarschijnlijk toch ook weer niet uitmaken.

Doink doink doink doink doink doink doink

Wat een feest, de confetti vloog je om de oren en in mijn eentje produceerde ik meervolume dan een heel strijkorkest bij elkaar. Ik ging door en door en door en door en door ik was knetter high van mezelf en dat is het beste gevoel dat er bestaat, ik voelde het gelukzalige gevoel tot in mijn tenen en ik was niet te stoppen. RAM-BAM-BAM-BAM-BOOEEEEM!!

Nu snap ik het, het gaat vanavond onweren, daarom is ze vandaag zo druk
Ja dag, echt niet, ze heeft gewoon haar medicatie niet gehad vandaag. 

Martha even rustig5ababc7e3dc4844269b1fa785a632534
Martha even stoppen
Martha kan het iets zachter
Martha
Martha
Martha 

Maar leuk was het wel
Heel erg leuk zelfs
Echt heel erg super leuk

Voor mij dan
Op dat moment

Nu heb ik een puddinghoofd
En een beetje spijt

En Martha wat is na vandaag je conclusie? Ben je er al klaar voor om het zonder medicatie te doen?
Bijna wel, maar misschien nu nog niet.
Goed zo, en probeer dat gevoel nu iets langer vast te houden dan drie weken.
Sir yes sir!

alaaf!

Carnaval, het is gewoon leuk, het liefst draag ik iedere dag een lieveheerstbeestje, bijen of roodkapje jurkje, maar omdat ik een opname in de paaz graag wil voorkomen ga ik enkel met carnaval verkleed over straat. De rest van het jaar doe ik het dan met tutu’s, glitterrokjes en gouden gympen om die behoefte toch enigzins tegemoet te komen.

Carnaval word steeds populairder, iedereen wil zien hoe het confetti kanon op het marktplein om 23:11u. afgaat en om die reden waren al om 20:15u. de hekken gesloten..

WAT?! GESLOTEN?! WAS HET PLEIN DICHT?!

Alle grenzen zijn open, iedereen mag naar binnen, tot aan sittard, want daar stonden wij ineens voor een dicht hek. Een groep van 200 man was tussen de dranghekken aan het duwen om het plein op te mogen, maar de beveiliging maakte het hek niet open.
Het plein was vol, en vol is vol.
De uitspraak van de beveiliging deed me sterk denken aan Geert Wilders en ik werd er gewoon niet zo vrolijk van om door een nota bene Hollandse beveiliger geweigerd te worden.

Toen ik zag dat drie meisjes via de uitgang mee naar binnen werden genomen omdat ze lief hadden gelachen, was voor mij de maat vol.

Dus..

Die avond heb ik alweer geleerd dat boos worden en onaardige dingen roepen zeggen je niet naar binnen helpen.. Smeken en lief kijken heeft daarna ook geen zin meer.. dat had ik misschien beter eerst kunnen proberen.. Beetje jammer..

maxresdefaultJe moet er wat voor over hebben, we hebben meer dan drie uur moeten wachten voordat dan eindelijk toch nog de hekken open gingen. Iedereen die in de rij stond mocht zich een weg naar binnen duwen, het feest kon beginnen! Alaaf!

Jammer alleen dat we niet in de rij stonden.

De beveiliging wist dat wij daar al drie uur stonden te wachten, ze hebben ons gezien, maar toch mochten wij niet via een andere ingang naar binnen bedankt hé Martha. We moesten achteraan sluiten in de rij en ons een weg door de trechter naar binnen duwen, halleluja..
Als je je bedenkt dat ik een rij van twee vier mensen bij de kassa van de supermarkt een groot probleem vindt, kun je je voorstellen hoe ik over deze rij dacht.
Omdat ik een groot voorstander van de waarheid ben, ontglipte me een drie letter woord dat hij niet als compliment opvatte.

Super jammer Martha dat je naar huis bent kunnen gaan nadat je drie uur hebt gewacht!

Nee joh tuurlijk niet. Als het niet gaat zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat. De beveiliging was zo druk met de trechter en de 200 limburgers bezig dat ze de nooduitgang even waren vergeten en als je via de nooduitgang naar buiten kunt, kun je ook via de nooduitgang naar binnen. Doei!

Met carnaval zit het feest niet alleen in mijn hoofd, met carnaval is het feest overal. Ik kan het zien, aanraken en voelen. De confetti kanonnen, de lichten, de vrolijke muziek, de dansende menigte en de fanfare. Mijn adhd is als een kers op de taart, soms is het een gave, een soort superheldenkracht. 

Alaaf

stop denk doe

20692004af508f1ccd1c6f4e207e240cAls je nog geen stoornis hebt, dan krijg je die wel op het moment dat je in de wachtkamer bij mijn psycholoog moet wachten. De radio staat standaard op een zender met klassieke muziek die waarschijnlijk rustgevend moet zijn maar die bij mij alleen maar op mijn zenuwen werkt. Terwijl het strijkorkest bezit probeert te nemen van het laatste beetje zelfbeheersing dat ik heb, hoop ik vooral dat psycholoog me snel op komt halen, tikkend met mijn vingers en klakkend met mijn tong probeer ik vooral te doen alsof ik eigenlijk normaal ben. Het scheelt dat in de wachtkamer van de psycholoog iedereen de weg kwijt is.

Martha, ga je mee?
JA! GRAAG!!

“Dus Martha vertel eens hoe het gaat, je bent begonnen met medicatie heb ik gelezen?” Vroeg meneer de rust zelve me.
Het was een serieuze vraag en ik probeerde echt om de vraag goed te beantwoorden, weet je wel zoals mensen zonder adhd dat zo mooi kunnen, maar na een halve zin kwam ik tot de pijnlijke conclusie dat dat toch eigenlijk iets te hoog gegrepen was. Terwijl ik vertelde over het werk, over mijn collega’s en over mijn blog sloot ik af met het feit dat medicatie echt heel erg goed werkt.
Psycholoog is een heel erg slimme man, hij heeft röntgen ogen en kan super goed observeren, hij wist zelfs dat ik vandaag geen medicatie had genomen.  Als je dat na minder dan 5 minuten al weet ben je echt een hele goede psycholoog.

Adhd met een grote H, zo noemt hij het.
Martha, zo noem ik het.
Waarschijnlijk bedoelen we hetzelfde.

Welk doel wil je met deze training bereiken? Vroeg hij me.
Over een half jaar adhd vrij zijn natuurlijk. Antwoordde ik.

Psycholoog stelde voor om het doel concreter te maken. Omdat ik concreet een goed woord vind, mijn psycholoog mooie blauwe ogen heeft en hij ook nog leuke gebaren gebruikt wanneer hij verteld, besloot ik dat dat een goed idee van hem was.
“Misschien ben ik soms een beetje druk en misschien ben ik soms een beetje impulsief en misschien kan ik niet zo goed plannen enzo maar dat is niet zo heel erg want ik heb mensen om me heen die me daarmee helpen”

“Misschien ben je soms een beetje impulsief en misschien ben je soms een beetje druk?” Psycholoog vroeg mijn bevestiging of hij dit goed gehoord had en ik knikte dat hij dit inderdaad goed gehoord had. Ik kon nu concluderen dat er met zijn oren niks aan de hand was en dat vond ik wel een hele geruststelling
“Misschien ben je soms een beetje impulsief en misschien ben je soms een beetje druk?” Vroeg hij nog een keer terwijl hij me probeerde te hypnotiseren met zijn blauwe ogen. Het was me duidelijk geworden dat psycholoog veel bevestiging nodig had en waarschijnlijk wat onzeker was.
Opnieuw knikte ik bevestigend en probeerde hier zo vriendelijk mogelijk bij te lachen zodat hij hopelijk wat meer zelfvertrouwen zou krijgen.
Misschien, soms en beetje? Vroeg hij nogmaals terwijl hij zijn ogen door mijn hoofd probeerde te boren. Psycholoog is echt heel slim.

Ik zakte huilend op mijn knieën op de grond, ik sloeg met mijn vuisten wanhopig op de grond, ik kroop naar hem toe en greep hem bij zijn blouse vast en ik smeekte hem om me te helpen met het remmen van mijn impulsen omdat het zo niet langer meer ging. Hij klopte op mijn rug met de rustgevende belofte dat het allemaal goed zou komen en dat ik binnen een half jaar adhd vrij zou zijn.

Oke misschien ging dit laatste niet helemaal zo en misschien overdrijf ik het een klein beetje, maar:

Het beter leren remmen van mijn impulsen staat voor nu wel op nummer 1 van het doelen lijstje. Yes!

Waar is het feestje? Hier is het feestje!

Boh Martha mijn vriend en ik en ….. vriendin …….auto …….. schoonmoeder …… Martha luister je?”
“Uh. Ja natuurlijk.. Oké nee eigenlijk niet, wat zei je?”
“Nou dat ik en de vriendin van ……. met de auto naar ……. en ons neefje ……. en”
“Ik heb dorst, wil jij ook iets te drinken? Ik ga even iets te drinken pakken goed?”
“Ik loop wel even met je mee dan vertel ik wel even verder want toen kwam mijn schoonmoeder en …….. overmorgen gaan we samen ………. en toen zei ik tegen haar dat ….”

889c31b929c487b1611951307c1863b7

Ik had zondag mijn -hieperdepiep ik ben geslaagd bbq-. en -hieperdepiep ik heb een baan bbq-. Wanneer ik een feestje heb, draait alles op het feestje om het feestje, mijn hoofd zit vol met regenbogen en confetti en dat voelt heerlijk.
Ik fladder in het rond van de 1 naar de ander, ik vang halve gesprekken op, stel een vraag en fladder zonder op antwoord te wachten weer door naar iets dat mijn aandacht heeft getrokken. Ik pak drinken, ik deel hapjes uit, ik knuffel iedereen om me heen en ik vlinder vooral in het rond genietend van de totale overprikkeling.

Vraag me niet om naar je te luisteren, probeer niet mijn aandacht te vangen, vraag me niet om te gaan zitten of om rustig te zijn en probeer me al helemaal niet te remmen. Praat gewoon met alle andere mensen die op het feestje zijn en laat mij maar gewoon Martha zijn.
Afgelopen zondag was het mijn feestje en op mijn feestje mag ik zijn wie ik ben, als ik druk ben op mijn feestje is dat helemaal niet erg want het is mijn feestje! En als ik mag zijn wie ik ben, dan voel ik me het aller aller aller best!!!!!