ik heb adhd dat is niet erg

Weet je ik doe mijn best. Misschien denk jij dat ik dat niet doe, of dat ik het niet probeer, maar dat is niet zo want ik doe wel mijn best en ik probeer het wel. Iedere dag opnieuw probeer ik het om normaal te zijn en om niet zo op te vallen als ik ergens ben.

Ik probeer het om niet te snel te praten, om mensen aan te kijken, om eerst te denken en dan pas te doen. Ik probeer om niet de hele tijd te bewegen en ik doe mijn best om naar jou te luisteren in plaats van door je heen te praten, maar word niet boos als dat een keer niet lukt want misschien dat sommige dingen voor jou gemakkelijk of vanzelfsprekend zijn, voor mij zijn ze dat niet.

35696dea9372b97c7e0addf8433b496cIk ben de opmerkingen en de blikken van jullie onderhand wel gewend geraakt, maar leuk vind ik dat niet altijd. Ik snap ook wel dat ik soms druk ben en dat ik teveel praat, maar ik doe dat niet expres.

Net als jij ben ik ook maar gewoon geboren zoals ik ben. Ik laat jou zijn zoals jij bent, misschien moet je mij ook proberen te laten zijn zoals ik ben. Gewoon mij met mijn adhd. Probeer de adhd niet uit me te krijgen want dat gaat niet. Ik ben ik en ik heb adhd, hoe hard je ook zucht of hoe veel je ook moppert, mijn adhd gaat daar niet mee weg.
Uiteindelijk denk ik dat je alleen maar gelukkig kunt zijn als je jezelf kan en mag zijn, ik denk dat dat voor jou geldt, maar ik denk dat dat ook voor mij geldt.
Dus wanneer je de volgende keer wil zuchten en iets over mijn onrust wil gaan zeggen, haal dan eerst even adem en denk aan wat ik hierboven heb geschreven. Ik héb adhd, ik bén het niet, ik ben veel meer dan dat.

Adhd voelt als storm

Opnieuw-overlast-door-regen-en-onweerIk hou ervan als het stormt
Het is het bewijs dat de natuur soms ook voor even adhd heeft.
Storm maakt mijn adhd tastbaar.
Het gedonder en het onophoudelijke geflits.
De regen die klettert, de straten die vollopen en dan die niet te voorspellen donderslagen. 

Terwijl de mensen uit onze straat van achter het gesloten raam naar buiten gluren in de hoop dat het snel ophoud, ga ik juist zo dicht mogelijk bij het raam zitten.

Ik vind het heerlijk.
Want dit is hoe het voelt om adhd te hebben.
Beter dan de natuur het je laat zien, kan ik het niet uitleggen.
Snel, hard, chaotisch, impulsief, eigenwijs, onrustig, onvoorspelbaar, bijzonder en toch ergens op een bepaalde manier mooi.

Veel mensen hebben last van het weer, mensen hebben soms ook last van mij.
En ik hoop, dat net als dat ik geen last heb van het weer, sommige mensen misschien ook geen last hebben van mij.

Het geflitst en gedonder maakt me rustig en terwijl mijn vriend door het huis begint te rennen en alle deuren en ramen dwangmatig begint te sluiten zit ik bij dat ene raam op die ene kamer te kijken naar hoe de natuur de inhoud van mijn hoofd zo bizar goed kan uitbeelden.
Ik geniet.

 

we ontmoeten niemand bij toeval

Als ik jou zie staan dan zie ik mij
15 jaar geleden, gewoon vrolijk en blij
Met een moeder die steeds zegt: Doe rustig doe niet
Jouw moeder die dat hetzelfde als mijn moeder ziet

Ze wil je helpen gewoon passen in de norm
Maar ze snapt niet zoveel van die eeuwige storm
Je bent sneller en drukker gewoon iets anders dan de rest
Een tien jarig meisje, je doet zo hard je best

Ik wil je behoeden voor de wereld om je heen
Ik wil je beschermen tegen het commentaar van iedereen
Ik vind je zo leuk zoals je bent
Ook al gaat niet alles zoals gepland

Ik heb je altijd graag bij mij in de les
Samen werkend aan jouw succes
Ik geniet van jouw praatjes en leuke lach
Ik stoor me niet aan jouw drukke gedrag

Zeg geen sorry voor wie je bent
Omdat mensen jouw drukte niet zijn gewend
Laat ze zien het is oke
Het is gewoon een beetje adhd

Ik wil je graag voor alles behoeden
Ik wil niet dat je je door boze blikken laat beïnvloeden
want wat ben je toch een leuke meid
En wat geniet ik van jou aanwezigheid

©Marthainwonderland

adhd is eigenlijk een soort superheldenkracht

Maar Martha ik slik ook iedere dag 5 pillen voor mijn hart.
JIJ GAAT DOOODDDDD ALS JE DAT NIET DOET!!!!!!!!
Ja oké maar het gaat erom dat ik ook iedere dag mijn medicatie moet innemen om goed te kunnen functioneren

En bedankt.

Gisteren was het tijd om het weer zonder medicatie te proberen. Ik had het afgelopen week al voorzichtig aangekondigd bij psycholoog, zo voorzichtig dat hij de aankondiging niet eens had gehoord, maar dat is bijzaak.

Van 60mg per dag naar in 1 keer 0mg per dag vond ik de perfecte manier om af te bouwen. Zoveel verschil zou het waarschijnlijk toch ook weer niet uitmaken.

Doink doink doink doink doink doink doink

Wat een feest, de confetti vloog je om de oren en in mijn eentje produceerde ik meervolume dan een heel strijkorkest bij elkaar. Ik ging door en door en door en door en door ik was knetter high van mezelf en dat is het beste gevoel dat er bestaat, ik voelde het gelukzalige gevoel tot in mijn tenen en ik was niet te stoppen. RAM-BAM-BAM-BAM-BOOEEEEM!!

Nu snap ik het, het gaat vanavond onweren, daarom is ze vandaag zo druk
Ja dag, echt niet, ze heeft gewoon haar medicatie niet gehad vandaag. 

Martha even rustig5ababc7e3dc4844269b1fa785a632534
Martha even stoppen
Martha kan het iets zachter
Martha
Martha
Martha 

Maar leuk was het wel
Heel erg leuk zelfs
Echt heel erg super leuk

Voor mij dan
Op dat moment

Nu heb ik een puddinghoofd
En een beetje spijt

En Martha wat is na vandaag je conclusie? Ben je er al klaar voor om het zonder medicatie te doen?
Bijna wel, maar misschien nu nog niet.
Goed zo, en probeer dat gevoel nu iets langer vast te houden dan drie weken.
Sir yes sir!

god heeft een goed gevoel voor humor ha-ha

Als ADHD’er kan je beter niet meedoen aan een autisme simulatie.
Sodeknetter.
Hardrockmuziek op volume gehoorbeschadiging, knipperende disco lampen, veel te veel mensen in een nog kleinere ruimte en veel te veel wierook stokjes was het idee van de autisme-info-avond om autisme te simuleren..

Halleluja.

Terwijl ik vooral probeerde om normaal over te komen wilde dat toch net niet helemaal lukken en aangezien mijn prikkelverwerking achter in de zaal op hol begon te slaan vluchtte ik samen met vriendin K naar voren toe in de hoop dat ik daar iets minder op een hondsdolle hond zou lijken.

Tevergeefs, ook vooraan maakte ik guiles de la tourette achtige hoofdbewegingen en kon ik nergens meer een touw aan vast knopen, vriendin K leek er minder problemen mee te hebben en vertelde er nog vrolijk op los, ik daarentegen was nog net niet aan het schuimbekken.
Deze simulatie was duidelijk niet goed voor mij en genoeg is genoeg.

Vriendin K dacht hetzelfde.
“Martha zullen we gaan?
“wat?”
“Is het teveel, zullen we gaan?”
“Huh, wat?”
“Wil je naar onder gaan?”
“Sorry ik krijg echt niet mee wat je zegt!! Dit zijn iets teveel prikkels man!! Kunnen we niet terug naar onder gaan?!?!”
“Goed idee”

Godzijdank, ik duwde me lichtelijk wanhopig een weg door de mensen heen, terug naar de uitgang. Knippend met mijn vingers en klappend met mijn kaken vluchtte liep ik terug naar de uitgang waar ik kennis maakte met meneer eikel die pal voor de dichte deur bleef staan.

“Iemand met autisme kan er ook niet voor weg lopen, dat is de simulatie, nu weet je hoe het voelt, zo voelt het voor hun ook, je mag niet weg”.

Wauw..

cb095a2d1925dfa20637cdb6c05cd6f2Als ik meneer eikel zou hebben verteld dat ik adhd had, dat mijn prikkelverwerking redelijk beroerd is en dat ik toch redelijk aan het doordraaien was, had ik waarschijnlijk best weg mogen gaan, misschien zelfs nog wel met speciale escort, maar de verschrikkelijke houding, de over elkaar geslagen armen en de zelfvoldane grijns op zijn gezicht maakte het dat ik nog niet misschien ging aangeven dat dit alles teveel voor me was.

Van mijn nagels is niet meer veel over
en om 02:30 was ik nog altijd klaarwakker van de totale overprikkeling, maar hey: ik heb lekker niet bij meneer eikel gesmeekt of ik asje-asje-asjeblieft weg mocht gaan: autoriteiten kiss my ass.

mag ik mijn adhd medicatie asjeblieft

Ik wist niet dat ik zo blij kon worden van een recept. Hoewel ik de eerste keren altijd schoorvoetend en met veel tegenzin de apotheek binnenliep, was ik vandaag toch wel een beetje opgelucht dat ik eindelijk mijn oude vertrouwde recept op kon halen. Halleluja.

Dacht ik

Want hoewel mijn recept was gefaxt, was het niet ontvangen door de apotheek.
En toen ik een uur later belde, was het er nog steeds niet.
*Mental breakdown is on his way

Hoezo is nog niet binnen?
Nee we hebben niks op de fax ontvangen, misschien kun je je psychiater nogmaals bellen
Nog een keer bellen?!
Ja wij kunnen je nu niks meegeven

Volledig in paniek belde ik de secretaresse van mijn ggz op. Ze had direct in de gaten dat ik absoluut niet zonder medicatie door het leven zou mogen gaan en had binnen twee minuten de apotheek het betreffende recept door gemaild, halleluja, drie hoeraatjes voor de secretaresse.
Snel naar de apotheek toe en dan eindelijk verder met de belangrijke dingen van de dag.

Dacht ik

Oke even kijken, over een uur kun je je medicatie ophalen.
EEN UUR?! 
Ja ik heb het nu niet klaar
EEN UUR?! Ik kan geen uur wachten?! Ik moet werken!
Ik kan niks voor je doen want ik weet niet hoe ik de mail moet openen en mijn collega die dat wel weet is even naar de jumbo (serieus? Serieus.) dus je zult echt op haar moeten wachten.

Ik weet niet hoe deze apothekersassistent haar post verstuurd, maar blijkbaar zijn postduiven in ons dorp nog altijd helemaal hip.

Er zat niks anders op. Ik had alweer meer stampij gemaakt dan goed voor me was en dus ging ik nors buiten op het bankje wachten op blijkbaar de enige collega die snapt hoe ze een mail moet openen. Ik wist dat ze in Limburg soms met dingen achterliepen, maar zover had ik ook weer niet gedacht.

En dan,
Toen de collega ein-de-lijk binnenkwam, ik direct voorkroop op de andere vijf wachtenden omdat ik vond dat ik aan de beurt was en ik dacht dat alles geregeld was, was het nog altijd niet geregeld en kon ik mijn irritatie helemaal niet meer onder stoelen of banken steken.

Hier is je recept
Fijn, maar dat is het verkeerde merk, die verdraag ik niet 
Heb je het al eens geprobeerd dan?
Gelukkig heb ik adhd, daar hebben ze in ieder geval pilletjes voor, voor domme apothekersassistenten is nog altijd niks gevonden dat werkt. Ja anders wist ik niet dat ik het niet kon verdragen lijkt me dus die andere graag, kijk medische verklaring, is niet voor niks. 
Die hebben we niet in huis dus die moet ik dan voor je bestellen

Omdat er gewoon echt niks anders opzat legde ik me er maar bij neer.
Oke dan bestel hem maar, wanneer kan ik hem ophalen?

En toen kwam de klap op de vuurpijl:
“Dat weet ik niet, de levertijd is onbekend en dat kan dus best wel een hele tijd duren, daar kan ik je niks over zeggen” 

Ik viel van mijn geloof af, dacht dat ze een grapje maakte en ik wist serieus niet meer wat boven en onder was. ERROR ERROR ERROR BREAKDOWN ARRIVED

Hoi ik ben martha en dat weet nu de rest van het dorp ook.

Een tijdje duren?!?!? Ik kan niet een tijdje wachten!! ik heb mijn medicatie nodig!!!!
Ja dan zul je contact moeten opnemen met je psychiater, dit is het enige merk dat we hier hebben, die kan ik je wel meegeven.
DIE VERDRAAG IK NIET!!! Ritalin, strattera, concerta?! Iets anders?! Heb je helemaal niks anders?!
Nee ik heb niks anders, alleen deze.
Oke doei 

Ik was er helemaal klaar mee en ik stond al half buiten toen ik nageroepen werd door de geïrriteerde assistent.

Wat ga je nu doen?
Weg van hier want je kunt me niet helpen dus ik heb hier niks meer te zoeken
Maar wat ga je nu doen dan? 
De psychiater bellen en hopen dat hij een betere oplossing heeft
En wat moet ik met dit recept doen dan?
Weet ik veel, stoppen waar je hem hebben wil, jij zegt dat je het niet hebt en niet kan krijgen dus wat moet ik er dan mee, van mij mag je het houden.

Terug in de auto belde ik psychiater terug op. Psychiater had mijn 10 minuten durende klaagzang met volume gehoorbeschadiging aangehoord en had besloten dat hij anders zelf de apotheek voor mij zou bellen, hij kon me niks beloven maar kon het wellicht proberen.

Prima, doe je best, succes.

Dus.

Wat bij mij niet kon, kon bij psychiater blijkbaar wel.
Morgen om 15:00u. kan ik mijn eigen merk medicatie ophalen.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Wauw.

stop denk doe

Ik ben er vol goede moed aan begonnen, dat “stop denk doe”. 78977ace42266033e522baac7583bd23Hoe moeilijk kon het zijn: Op het moment dat je impulsen het over gaan nemen gewoon even een stap terug doen, stop zeggen tegen jezelf, even nadenken en daarna gewoon je handeling aanpassen.

Tadaa
Dat is alles
Een kind kan de was doen

Het klonk zo gemakkelijk toen psycholoog uitlegde hoe de methode in zijn werk ging en ik wist dat ik dit wel onder de knie zou krijgen. Het is nooit te laat om dingen te leren en hoewel het overgrote deel van de wereld Nederland dat remmen van de impulsen voor hun tiende toch wel behoorlijk onder de knie heeft, wil het nog niet zeggen dat ik het niet alsnog op mijn vijfentwintigste kan leren. En dus zette ik mijn beste beentje voor en ging ik aan de slag.

Soort van
Klinkt als
Lijkt op
Net niet…

Het was veel moeilijker dan ik van te voren had gedacht en dat maakte me toch ietswat gefrustreerd.
Vanaf daar heb ik al vaker bij psycholoog geklaagd dat de methode stom is, dat het niet werkt en dat ik een nieuwe methode wil hebben, eentje met een wat sneller resultaat asjeblieft, maar psycholoog blijft er tot op de dag van vandaag bij dat ik er de tijd voor moet nemen en medicatie. Want sommige dingen kun je niet in een paar weken leren, zelfs niet in een paar maanden.

En daar kan ik met mijn hoofd echt niet bij, want hoe kunnen die simpele en basale dingen zo verdraaid lastig zijn?!