ik ben geen adhd’er, ik ben mezelf

16779828_1092211120924404_916664165_nDie adhd’er”. Ik hoor het mensen om me heen wel eens zeggen, of zo van: “ja maar jij bent gewoon een adhd’er” Ik ben altijd een beetje verbaasd als ik het mensen hoor zeggen. Ik dacht zelf namelijk altijd dat ik Martha was.

Blijkbaar is het zo dat wanneer je een stoornis als autisme of ADHD hebt, je dan gelijk ook je stoornis bent, heel vreemd want ik heb nog nooit iemand horen zeggen: “Hij jij bent toch die kanker’er?” of: “ja dat meisje, dat is die suikerziektist”. Dat zou natuurlijk niet kunnen, dan zouden we terecht boos zijn en aan de ander vragen of die nog wel normaal is dat die zoiets durft te zeggen. Je kwetst iemand met zulke woorden en je gaat voorbij aan de eigen ik van de ander. We zijn het er collectief over eens dat dat echt niet kan want als je bijvoorbeeld suikerziekte hebt, dan ben je dat natuurlijk niet. Je bent nog steeds gewoon jezelf en je hebt toevallig suikerziekte.

Maar blijkbaar is het wel heel normaal als het gaat om mensen met een psychische stoornis, blijkbaar kan het dan wel en ik snap niet goed waarom want ik denk dat je mensen daarmee te kort doet.
Iemand met adhd, heeft adhd, die ís niet zijn of haar adhd. Iemand met adhd is zijn eigen ik, met al zijn talenten en zijn kwaliteiten, en toevallig heeft die daarnaast ook adhd.

Ik heb adhd maar ik ben dat niet, ik ben Martha. Gewoon Martha, Martha met adhd.

Advertenties

7 gedachtes over “ik ben geen adhd’er, ik ben mezelf

  1. Martha wat kan men hier nog aan toevoegen zelfs de voorbeelden zijn gewoon goed. Men zou al snel ruzie krijgen mocht men dat zeggen tegen iemand met een ziekte maar gaat het over psychische problemen dan wordt de persoon niet altijd met zijn naam genoemd maar met de stoornis spijtig genoeg. Wie is heeft hier dan een stoornis als men de persoon niet gewoon met de naam kan benoemen.

    Martha je hebt het weer mooi beschreven.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. Goed gezegd. Het is zo ontzettend dom en nietszeggend. En dan ben ik dus ook nog zo’n sarcastische trut, die dus echt terug zou zeggen: “Oh, en jij bent die domme doos van de overkant. Leuk om kennis met je te maken. Zo, wil jij suiker in de koffie of liever melk?”

    Liked by 1 persoon

  3. hahaha dankjewel Sheila, ja dan kun je maar beter gewoon adhd hebben he, totaal geen inlevingsvermogen hebben lijkt me namelijk echt veel erger.

    Like

  4. Goed gezegd, Martha! Hoe mooi zou het zijn als we allemaal voorbij de ‘labels’ en ‘hokjes’ durven te kijken en de mens durven te zien. Ik schreef er de laatste tijd ook het een en ander over, het houd mij ook bezig. Hoop er meer over te lezen 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Hoi dames, ik wil ook even reageren. Ik heb zelf wel degelijk geworsteld met de reikwijdte van de ‘diagnose’. Ik las zoveel kenmerken van mezelf dat ik me af ging vragen hoe veel of liever hoe weinig er van mijn persoonlijkheid overbleef. Al die ‘grappige’ eigenschappen die ik dacht te hebben, bleken symptomen van een stoornis te zijn. Wie zou ik dan eigenlijk zijn zonder dat? Ik ben er echt verdrietig over geweest, dat mag je best weten. Wat anderen er van vinden, interesseert me minder. Alhoewel ik in mijn longtime vriendenkring bepaald niet de enige ben, die deze diagnose op latere leeftijd heeft gekregen, dus blijkbaar trekken ‘we’ (de adhd’ers) onbewust ook elkaar aan en is het begrip dus groot. Evenals soms keiharde zelfspot, want aan meehuilen heeft niemand iets. Verder ben ik het met je punt eens hoor. Maar het is toch niet helemaal hetzelfde als een fysieke aandoening; we ‘zijn’ wel degelijk de symptomen van een stoornis. Alleen ben ik er van overtuigd dat er meer mensen met een psychische stoornis (er zijn zat verschilllende) zijn dan zonder maar dat er vroeger gewoon gedacht werd dat die mensen gewoon een bepaald karakter of eigenaardigheid hadden. Wie had er geen tante die overdreven netjes was of de oom die altijd dezelfde route wilde rijden? Alleen toen heette het geen stoornis. Ondanks dat ik mezelf aan de hand van de adhd-bijsluiter beter heb leren begrijpen, ben ik niet blijer van geworden. Ik had liever mezelf gebleven…… Groet, Esther

    Like

  6. Dankjewel voor je reactie Goeroe! Ja het houd mij ook heel erg bezig allemaal. Want uiteindelijk is een diagnose in het beginsel volgens mij ook alleen maar bedacht zodat andere mensen een soort handleiding hebben over het omgaan met.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s