twee kaakchirurgen verder

Tot de herfst van 2014 ging ik ieder jaar braaf voor controle naar de tandarts, mijn tandarts was mijn held. We hadden een stilzwijgend compromis gesloten: Ik poetste mijn tanden heel goed en hij deed mij geen pijn. Ik hield me aan de afspraak en hij zich aan de zijne. Fantastisch.

Tot die horror herfst van 2014.

Ondanks dat ik mijn tanden uitermate goed had verzorgd, besloot hij roet in het eten te moeten gooien, ik moest het me niet persoonlijk aantrekken, sommige dingen gebeuren nu eenmaal en ik moest niet denken dat ik het met beter poetsen had kunnen voorkomen: verstandskiezen groeien nu eenmaal naarmate dat je ouder wordt.

Hij gaf me de keus. Of ik moest nu twee verstandskiezen laten trekken of ik moest wachten en mijn verstandskiezen zouden zich in de wortel van de naastliggende kies gaan boren wat gepaard zou gaan met veel pijn. Oh.

Na lang wikken en wegen koos ik uiteindelijk voor de eerste optie.

Mijn verstandskiezen lagen, hoe kan het ook anders: zeer complex. Dit klusje moest operatief worden geklaard. Ze hadden de perfecte chirurg, die wist wel hoe die dit aan moest pakken en ik moest mij geen zorgen maken. Nadat hij de eerste verstandskies eruit had gehaald weigerde hij mij voor de andere kies te behandelen. Mijn enorme onrust en mijn uur durende geschreeuw, gekrijs en gegil kon hij niet nog een tweede keer aan en daarnaast had hij zich verkeken op de complexiteit van de complexe kies waardoor hij zich niet op de andere kies durfde te storten. Ik werd doorverwezen naar een andere kaakchirurg, een heel erg goede, hij was de beste die er was, heel rustig en heel lief, ik moest mij geen zorgen maken, dit zou helemaal goed komen.

Dat had ik eerder gehoord….

Toen de beste man mij ontmoette begon hij te twijfelen aan niet alleen zijn eigen capaciteiten, maar ook aan de mijne en toen hij zag hoe complex de complexe kies was kreeg hij nog meer bedenkingen. Hij stuurde me naar huis en weigerde mij te behandelen, ik wat te onrustig, te druk, te chaotisch en te gespannen. Hier ging hij zo niet aan beginnen.
De week erna mocht ik terugkomen mits ik 10 mg valium achter de kiezen had. Zonder valium zag hij het niet zitten om me te behandelen. 14 euro voor 10mg gaf me een heleboel hoop, dit moest goed spul zijn.
Ik weet niet of het aan mij lag, aan mijn paniekaanval, aan mijn adhd of aan de combinatie ervan, maar ik had net zo goed twee smarties kunnen opeten, dat was een stuk goedkoper geweest en had waarschijnlijk hetzelfde effect: namelijk geen.

Krijsend, hysterisch huilend en hyperventilerend heb ik op de tafel van de chirurg gelegen terwijl hij zo rustig mogelijk al neuriënd de tand eruit probeerde te snijden, boren en wroeten zonder me te laten merken dat hij er de grootste moeite mee had. Het had meer dan een uur geduurd maar uiteindelijk zat het erop, mooi. Dat klusje was geklaard. Punt, klaar, uit.

“Tot de volgende keer he Martha, als die kies van rechtsboven er ook uit moet”

e0c89cc6b96e58a0b4242bef95d55559Het voelde alsof hij me een high five gaf met een stoel in mijn gezicht, of een duwtje in de rug van de trap af. Alle lucht werd uit mijn longen gezogen en de paniek sloeg in als een bom: RECHTSBOVEN?!?! TERUGKOMEN?!?!

En zoals ik het altijd met dingen doe die ik moeilijk vind, deed ik dat deze keer ook. Ik draaide de rug naar het probleem toe en deed net alsof het niet bestond. Ik ben gewoon bijna twee jaar niet naar de tandarts gegaan want zolang hij niet zou zeggen dat er een probleem was, was er ook gewoon geen probleem: Opgelost dus!
Niet naar de tandarts gaan is toch niet echt de oplossing en dus heb ik mijn tandarts afgelopen vrijdag weer bezocht.
Hoi.
Mijn gebit was in orde, ik had het goed onderhouden en ik moest vooral zo doorgaan.

“Maar Martha, even over die verstandskies van rechtsboven….”

Tandarts heeft me de keus gegeven: Of ik laat de verstandskies van rechtsboven eruit halen, of ik doe het niet en laat over een paar jaar de verstandskies en de gewone kies die ernaast ligt allebei eruit halen… Halleluja.. In augustus mag ik weer..

Hoi kaakchirurg, ik ben Martha en ik vind dit een klein beetje spannend..

Advertenties

17 gedachtes over “twee kaakchirurgen verder

  1. Oh sorry maar ik moest vreselijk lachen om je stukje…..en herken het helemaal. Jaren had ik niets en het ergste wat mij overkwam was af ertoe wat tandsteen weg halen. Tot ik zwanger was en mijn vulling uit mijn kies viel,,,,,op mijn uitgerekende beval datum!!!!!! Paniek, paniek, paniek…..er moest geen vulling uit, er moest een baby uit. De tandarts stelde me gerust( bevallen doet meer pijn hoor Diana ……) het viel inderdaad mee. Maar de ellende begon goed. Kies brak af, moest getrokken bij de kaakchirurg ( die volgens mij meer ADHD heeft dan mijn dochter en ik tesamen) en na drie weken brak de kies ernaast af. Daar ging een kroon op. De behandelingen had ik drie keer afgebeld. Maar nu gaat het alweer twee jaar goed.dus Martha….er is hoop…..ik hield me steeds voor dat ik na de verdoving niets meer zou voelen en de Napijn kwam ik wel door met dekentjes op de bank, favo tv serie en heel veel lieve kusjes van mijn dochters. Succes, je kan het!!

    Liked by 1 persoon

  2. Oh, jij arm, arm schaap!!!!!! De hel die verstandskiezen heet! Je hebt je kranig geweerd! Rustiger dan hyperventilerend en trillend met tranen over de wangen is dit niet te ondergaan.

    Een jaar geleden, toen ik met kiespijn bij de tandarts lag zei hij de gevreesde woorden: je verstandskiezen moeten eruit, alle vier. Een paar dagen daarna lag ik al bij de kaakchirurg, vanwege de pijn was ik een spoedje. Dapper ging ik naar binnen, moeder en vriendje achterlatend in de wachtkamer.
    Eenmaal op de stoel, verdovingen erin zou de ellende van het trekken beginnen. En ik krijg me daar een paniekaanval! Ik wilde nog maar een ding, wegrennen! Nou, ik ren nooit, voor de bus niet, voor niks niet. Maar ik was bereid de wereld rond te rennen. Maar goed, dat mocht niet. Toen naar de deur gelopen, en richting de wachtkamer geroepen: mama! Wil je mn hand vasthouden?!! Dat hielp!

    Liked by 1 persoon

  3. Wat ontzettend herkenbaar! Vorig jaar was ik aan de beurt, beide verstandskiezen boven. Ik had al een eerdere ervaring met geknutsel aan de kaken door het implanteren van een tand… Zodoende wist ik ook dat ik dit niet nuchter wilde ondergaan. Eerst een goed gesprek gehad met de kaakchirurg. Die gaf het advies dormicum in te nemen de ochtend van de bewuste dag. Naar verluidt was het een hoge dosering, volgens mij 15mg. Ik heb er helemaal niks meer van meegekregen, had wel spierpijn in de kaken maar verder niks.

    Leg het eens voor en hoop voor het beste! Sterkte in ieder geval!!

    Liked by 1 persoon

  4. Wow Sas!!! Heb je ze alle 4 in 1 keer laten trekken?! Jeetje! Diep, diep, diep respect! Wat een beulen, volgens mij genieten die kaakchirurgen er stiekem gewoon van anders kun je dat werk toch niet doen??

    Liked by 1 persoon

  5. Dankjewel Kaya, die kaakchirurgen deden ook alleen maar hun werk natuurlijk haha, wisten zij veel dat ze een adhd’er op hun tafel kregen, kiekeboe!! Ik heb al gekozen, de afspraak met de kaakchirurg is gemaakt, de eerste week van augustus gaat het gebeuren.

    Liked by 1 persoon

  6. Dankjewel voor je reactie Harro. Ik weet niet of Dormicum bij mij werkt aangezien de werkende stof ervan dezelfde is als bij Diazepam (valium). Met mijn 55 kilo zou de 10mg van de vorige keer mij toch aardig van de wereld moeten hebben geholpen, maar ergens ging dat mis. De kaakchirurg geloofde niet eens dat ik het ingenomen had. Maar ik kan het wel navragen, misschien dat er toch een verschil is in de werking tussen Valium en Dormicum. Dankjewel voor de tip!

    Like

  7. Je kunt ze niet alle vier tegelijk laten doen. Anders kun je niet meer eten. Dus ze doen eerst onder en boven van de ene kant. En een paar weken later de bovenste en onderste van de andere kant.

    De kaakchirurg was heel lief en ook heeeeeel knap!!!!!!!!

    Liked by 1 persoon

  8. Ok.. heel sneu natuurlijk, maar jemig…. wat heb ik weer gelachen om dit stukje. But hey… you made it out alive! En het is volgens mij hetzelfde als een bevalling. Daar zeggen ze ook; er is nog nooit een baby blijven hangen. Dus, dat zo komt die kies er ook wel uit 🙂

    Liked by 1 persoon

  9. Ja dat is waar en veel erger dan de vorige 2 keer kan het eigenlijk niet meer worden, dus hij dat wordt sowieso een meevaller..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s