adhd groepstraining

Groepstrainingen zijn een succes.
Voor anderen.
Niet voor mij.
Blijkbaar.

Mijn eerste groepsbijeenkomst verliep niet zoals ik gehoopt had. Ik heb dan wel weer veel dingen over mezelf geleerd waardoor ik donderdag avond eigenlijk alleen maar in de foetushouding op de bank wilde huilen vol zelfmedelijden. Gelukkig is het nu maandag en heb ik drie heel belangrijke plus punten uit de eerste bijeenkomst kunnen halen:

  1. Ik kan het in de andere zeven bijeenkomsten niet meer slechter doen, halleluja.
  2. Mijn naam heeft iedereen onthouden
  3. Ik kan met het grootste gemak in twee seconden een groep van acht mensen volledig op zijn kop zetten en je kunt zeggen wat je wil, maar die gave heeft niet iedereen.

Ik had gedacht dat ik het beter zou kunnen, dat ik mensen wat beter uit zou kunnen laten praten, dat ik best wel twee uur geïnteresseerd naar anderen zou kunnen luisteren zonder zelf de hele tijd de neiging te hebben om erdoorheen te vliegen en dat ik  ook best wel rustig zou kunnen zitten en wachten.

Ergens ging er iets mis. Au. Want alles dat ik gedacht had te kunnen, wilde niet zo lukken wat ervoor zorgde dat ik zeker niet ongezien en ongehoord ben gebleven. Ik kreeg het, zelfs met medicatie, niet voor elkaar om mijn up-tempo aan te passen aan de rest, ik kon mijn mond zeker niet dichthouden, ik onderbrak anderen net iets te vaak en ik werd er meerdere malen op gewezen dat ik toch wel naar anderen moest luisteren.

“Was er iemand tegen mij aan het praten dan?”
“Ja”
“Oh, sorry”

Psycholoog heeft na mijn paniekerige mailtje gezegd me vanaf donderdag te  zullen helpen met remmen van mijn impuliviteit en mijn hyperactiviteit waarschijnlijk om te voorkomen dat of ik, of de rest van de groep ermee stopt en daarnaast waarschijnlijk ook om te voorkomen dat ik na de training in een depressie zit. Dankjewel psycholoog.

Afgelopen donderdagavond heb ik me er bij neergelegd dat ik wel voor de echt adhd heb en dat ik het ook na deze training zal hebben. Adhd maakt mij spontaan, enthousiast, ad rem en soms ook gewoon heel erg druk en als dat alles is dan denk ik dat ik god daar op mijn blote knietjes voor mag bedanken.

 

Advertenties

6 gedachtes over “adhd groepstraining

  1. Martha voor wat heeft de psycholoog niet eerst enkele sessies met jou alleen gedaan?
    Dan telkens er iemand bijnemen zodat je op een moment in groep zit.
    Dit had misschien wel kunnen lukken voor je. Nu ben je eigenlijk in een kooi met leeuwen gegooid en zijn de triggers die je kreeg teveel. Als iemand praat moet men luisteren wordt gezegd, maar wordt er aangeleerd om het woord te krijgen?
    Spijtig dat je telkens weer terug gefloten wordt en dan vind ik een ding heel mooi. Je laatste zin. Je weet het van jezelf je weet hoe je bent en deze die jou ook kennen kunnen er rekening mee houden.
    Martha geniet van jouw ADHD leventje in alle pracht en praal.

    PS ik geniet altijd van je schrijven en soms lig ik in een deuk van het lachen.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. Psycholoog heeft eerst met mij een hele reeks gesprekken apart gehad omdat hij me nog niet klaar vond voor een groepstraining, maar ik wilde de groepstraining zelf ook heel erg graag. Nu moet ik wel toegeven dat van 1 op 1 naar een groep van 8 een beetje veel van het goede is en inderdaad ook echt voelde alsof ik in een kooi met leeuwen was gegooid. Maar psycholoog heeft wel gezegd om me er vanaf donderdag meer mee te gaan helpen. Dus ik heb wel echt het gevoel dat hij er alles aan doet om me te helpen om het te laten slagen ofzo. 🙂

    Dankjewel voor je lieve reactie en je fantastische compliment!! Daar word ik echt blij van!

    Liked by 1 persoon

  3. Martha je zal slagen om je in een groep te meningen. Alleen is het hoe ermee leren om te gaan.

    Leeuwen kunnen brullen, en ach jij was in die groepstherapie de grootste leeuwin hahahahahaha

    Dat complimentje is uit mijn hart gegeven.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  4. Hey Marthje Patatje, op deze blogpost zat ik met smart te wachten!

    Ik vind het best wel heftig hoor. Om te lezen hoe moeilijk je het er mee hebt. Het lijkt me een heel machteloos gevoel als je niet al je impulsen onder controle hebt. Ik heb dat ook wel, maar toch echt in kleinere mate.

    Je geschreven impulsieve gekletst is overigens awesome! Ik lig net als Shivatje vaak in een deuk! Ik hoop dat het makkelijker gaar worden voor je, want soms zal het heel vermoeiend zijn. Ook omdat je altijd ‘AAN’ staat zeg maar. Ik kan bijvoorbeeld op ‘standby’ staan. Dan hoor ik alles wel aan, observeer een beetje, maar meng me niet in het gesprek of gebeuren. En dat geeft dan ff adempauze in mijn hoofd. Maar jij staat altijd maar ‘aan’, nou dat is vast niet altijd makkelijk. Dan kom je soms oververmoeid thuis denk ik. Al moet ik zeggen dat met zo’n avond als jij hebt gehad ik het ook moeilijk had gevonden om af en toe ff op standby te gaan. Als mensen domme dingen zeggen dan MOET ik wel inhaken..! Dat is moeilijk af te leren.

    Aanstaande donderdag is de tweede keer?

    Liked by 2 people

  5. Lieve Sas wat ben je toch super leuk! Dankjewel voor je lieve reactie! Ik had graag gewild dat de blog over de training wat grappiger of vrolijker zou zijn dan dat die geworden is, maar dat zat er niet helemaal in, misschien na de tweede bijeenkomst wel. Morgen mag ik weer.
    Ik vind dat je het echt goed omschreven hebt want ik sta inderdaad altijd aan ofzo. Maar daar hebben ze dan wel weer een pilletje voor uitgevonden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s