mini Martha met een strik erom

Ik heb altijd gezegd dat ik later als ik groot ben graag kinderen zou willen krijgen (niet als een cadeautje met een strik eromheen, maar echt ouderwets maken weet-je-wel).

Rustig aan, geen alarmnummers bellen want hoewel het nu later is en hoewel ik nu soort van groot ben, is het krijgen van kinderen voorlopig echt nog niet aan de orde.
Ik weet namelijk dat je dan vaker dan één keer in de drie weken het huis moet poetsen en opruimen, eerder dan twee uur ’s nachts naar bed moet gaan, vaker dan één keer in de maand de was moet draaien en iedere avond ook daadwerkelijk avondeten met groente moet koken (ik heb laatst gehoord dat tomatenketchup en appelmoes niet als groente telt: serieus? serieus!). Daar zijn vriendje en ik echt nog niet aan toe.

Maar er is nog een ander dilemma:

Ik heb gelezen dat adhd besmettelijk genetisch bepaald kan zijn. Als één van de ouders adhd heeft, is er een grote kans dat babylief het ook heeft. Een soort ebola alleen dan niet dodelijk, zoiets, en dat maakt de gedachte over mini Martha’s gewoon wel even anders, ik weet niet of ik een kleine versie van mezelf aan kan…

Oké ik weet het wel.
Een kleine versie van mezelf kan ik niet aan.
Want hoewel ik nu ik 25 ben en toch best wel gelukt blijk te zijn, was dat vroeger een iets ander verhaal.
marthainwonderlandminimartha
Ik heb mijn ouders tot wanhoop gedreven en ik denk dat zij blij waren als weer naar school kon gaan. Halleluja.
Ik gilde en schreeuwde als ik boos was (en dat was heel erg vaak), ik weigerde te eten, als ik iets wilde dan wilde ik dat NU METEEN, ik kon niet slapen, wanneer ik iets van een ander moest dan deed ik het niet, ik zat op school vooraan alleen of op de gang meer keus had ik niet, ik praatte overal doorheen, als er ruzie was dan had ik er altijd iets mee te maken en ik moet eerlijk toegeven dat hoewel ik iedereen aardig vond en iedereen mij aardig vond, ik niet echt vrienden had. Ik fladderde in het rond en dat vond ik prima, met spelletjes terroriseerde ik alles en iedereen en het maakte
niet uit of ik won of verloor, in beide gevallen reageerde ik hysterisch. (Herkent iemand zichzelf misschien hierin?)

Ja, dus, als je denkt dat ik nu impulsief en druk ben, dan wil je niet weten hoe ik vroeger was, HA!
Mijn ouders geloofden in rust, regelmaat en reinheid, suiker heb ik pas na mijn tiende ontdekt en mijn moeder stak iedere dag als ik uit school kwam trouw een stokje wierook op met watervallen en dolfijnen muziek op de achtergrond. Met edelstenen en klankschalen probeerde mijn moeder om mij iets meer zen te krijgen. Uiteindelijk heeft ze die pogingen gestaakt hoewel ze wel, na al die jaren, nog altijd een stokje wierrook opsteekt als ik op bezoek kom. 

Echt leuk, zo’n kleine Martha, wie wil die nou niet. 

Gelukkig bestaat een relatie uit twee mensen 50%Martha en 50%vriendje. Het hoeft dus geen mini Martha te worden, maar mocht het een mini Martha worden en mocht je daarin geïnteresseerd zijn, laat het even weten en wie weet kun je hem of haar tegen die tijd krijgen (krijgen als in een cadeautje met een strik erom).
Denk er wel goed over na want hij of zij is niet terug in te ruilen voor een ander exemplaar. 

Advertenties

19 gedachtes over “mini Martha met een strik erom

  1. Breng mini Martha dan maar eens naar Antwerpen 😉
    Ik had het ook gelezen dat het overgegeven wordt van moeder op kind. Maar zelf heb ik mijn bedenkingen erbij. Wel zal het spiegelen en veel nadien van wat het te zien krijgt.
    Dat kan ook nog leuk worden Martha 🙂

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. Ik vind het supergoed dat je er even serieus over nadenkt of je dat wel wilt / kunt. Omdat ik vrijwel geen kinderwens heb praat ik nu veel met moeders over hoe het is om kinderen te hebben. Er word wel eens gedaan alsof kinderen hebben het mooiste is in het leven. Als ik ze dus niet krijg dan zou ik dus iets missen. Dat wil ik uitzoeken. En tot nu toe is mijn conclusie van wat de moeders zeggen: Je bent nooit meer zorgeloos. Je hebt altijd zorgen om een kind. Het is niet gemakkelijk!!!!!!!!
    Enkele zeggen zelfs dat als ze het van te voren hadden geweten ze er nog wel even over na hadden gedacht. Ik vind dat wel super eerlijk. En goed om te weten voor dat je er aan begint. Want het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn.

    Ik weet echt niet hoe jouw kindje zou zijn, en hoe jij het zou handelen. Wel weet ik dat jij je kind waarschijnlijk beter begrijpt omdat je het zelf ook hebt. Voor je ouders, als niet adhd’er, was dat denk ik moeilijker. Ook weet je al wat het is mocht je symptomen zien. Je kunt dus al vroeg beginnen met goede grenzen zetten (nodig voor elk kind eigenlijk). Weet je, ik zou een kind krijgen best leuk vinden, maar ik vind het gewoon niet leuk genoeg. Het werk dat er allemaal bij komt kijken zeg maar. En ik denk dat je dat voor jezelf na moet gaan, vind je het echt leuk genoeg. Want naast al het leuke is het gewoon niet altijd makkelijk.

    Liked by 1 persoon

  3. Hahaha oeps, ja zeker wel, ik hou van overdrijven, sorry. Ik was vroeger ook een knap, bijdehand, creatief en knuffelig meisje. Ik was heel erg enthousiast en spontaan, had een enorme fantasie en was ook heel erg vrolijk. Er was alleen tussen dat alles geen balans. Het was het 1 of het was het ander. 😛

    Liked by 1 persoon

  4. Oke dus dat alles betekend dat als het zover is, jij mijn mini martha niet komt ophalen? Kan zelfs de mini-Martha-foto je niet overhalen?
    Het is waar wat je zegt over het stukje begrijpen etc. misschien moet ik die kracht niet onderschatten. Maar zie je wel: kinderen zijn niet alleen maar roze regenbogen en glitters. Het is ook een levenslange lijdensweg van heb ik jou daar en je moet het er voor altijd mee doen he, ook als ze niet helemaal goed gelukt blijken te zijn. Nee ik ben daar voorlopig nog lang niet klaar voor.
    (Ik vind een plant langer dan 2 maanden in leven houden al een hele klus en ik heb me laten vertellen dat baby’s nog veel meer zorg nodig hebben, wow!)

    Like

  5. Oh ja, een plant die geen vetplant of cactus is langer in leven houden dan 2 maand vind ik echt een enorme prestatie. LUKT MIJ NIET! Laat staan idd een kind. Een kat is voor mij echt voldoende. Maar dan wel een stuk of tien uiteindelijk.

    Uhm, kom ik mini martha ophalen? Niet om te houden, maar om te lenen zodat jij even op jezelf kunt zijn daar wil ik best aan hoor. Maar alleen als ze zinnelijk zijn! Voor die tijd is tante Sas niet geschikt als oppas!!!!!!

    Liked by 1 persoon

  6. wow wacht even, worden kinderen niet zindelijk geboren dan???
    En nee, enkel oppas is onvoldoende, dan zoek ik toch nog even verder, sorry. Het is maar goed dat ik op tijd begin met mijn kind aan te bieden merk ik, zo gemakkelijk een goed thuis vinden is het nog niet.

    Ja maar die planten, ik snap het ook niet de verkoper van de winkel zei: het boompje moet een beetje water krijgen.
    Zegt vriend dat een kwart glas water per 2 weken toch echt te weinig is: “ik zag toch zelf ook wel dat de blaadjes uitvielen?!”
    uuh.. in de winter horen de blaadjes toch ook te vallen?

    Tien katten: Hatsjie! Maar ik vind ze zo super leuk! Ik verheug me op een nieuw Juul verhaal!

    Liked by 1 persoon

  7. Je bent inderdaad mooi op tijd om een dumpplek te vinden. Goed bezig! Dat is verantwoordelijk ouderschap!!!!

    Whahahahaha! Blaadjes vallen altijd uit, doen ze bij mij ook, is vet normaal!

    Ik zal Juul straks weer eens op het toetsenbord gooien. Dan kan ik ondertussen de troep in huis opruimen!!!!

    Like

  8. Wel, het is inderdaad erfelijk. Manlief (niet te verwarren met vriendlief) werkt onder andere met mensen met ADHD en vaak heeft één van de ouders het ook. Of twee, dan is helemaal een gezellige boel in huis. Maar ach, er zijn ook mensen waarbij het lijkt dat stommiteit erfelijk is en op de één of andere manier vind ik dat erger.

    In ieder geval goed dat je daar over nadenkt. Ik vind sowieso dat het een bewuste keus moet zijn om kinderen op de wereld te (willen) zetten. Ik was daar tot mijn 35e in ieder geval niet klaar voor :). Nu ben ik moeder van écht, een geweldig zoontje en heel veel clichés kloppen niet (dat de wereld stopt als je kinderen krijgt, dat je leven pas een doel krijgt als je kinderen hebt, dat je nachten korter worden als je kinderen krijgt en de opmerking dat kinderen krijgen het mooiste is wat iemand kan overkomen, vind ik gewoon onbeschoft. Alsof je dus niets moois hebt meegemaakt als je geen mini Martha op de wereld gaat zetten.

    Nee, je moet het lekker zelf weten 🙂 Ik zou eens een blog moeten schrijven over alle chlichés die ik niet vind kloppen, bedenk ik me nu.

    Liked by 3 people

  9. Maar dus.. ik kan nog niet helemaal uit je reactie opmaken of je mini Martha nu wel of niet wil hebben… maar als manlief al met mensen met adhd werkt, dan zijn jullie er wel al half op voorbereid, dat scheelt.
    Dankjewel voor je reactie! Ik vind het echt heel mooi om te lezen dat je er tot je 35ste niet klaar voor was (ben ik toch niet de enige!) en ben benieuwd naar je blog over de niet kloppende clichés! en ja dat stommiteit erfelijk is dat heb ik ook gezien , daar hebben ze nog niet eens pilletjes voor uitgevonden, schandalig!! en naast adhd zijn er nog wel veel ergere dingen die je kind kan hebben natuurlijk, maar het stukje adhd zit blijkbaar in mijn genen waardoor mijn kind daar automatisch al meer kans op heeft. Foutje van god. Sorry baby. Later als je groot bent zul je het begrijpen. 😛

    Like

  10. Ja he want mini Martha wilt ook terug bij de ouders zijn.
    Maar Martha ik hoop dat het maar eentje is en niet zoals op de foto’ zoveel. 😉 🙂
    Al goed ik kan mijn haar niet meer uittrekken maar ook dat voor jou eentje is goed.

    Aum Shanthi

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s