en ik dacht dat mijn baan kwijt raken stom was: hallo UWV

En dan als je je baan kwijt raakt, is het nog altijd niet gedaan met alle stress: wauw. 

83655c403976009d1e24848ad60b20c6Hoewel het verliezen van mijn baan echt iets heel stoms is, was ik wel blij dat ik even op adem zou kunnen komen. Lekker een winterslaap houden, drie weken lang gewoon in de pyjama door het huis rondlopen, op mijn ooie-dooie op de Crocks door de supermarkt
slenteren en alle seizoenen van dr Phil en desperate housewifes kijken, misschien ook nog wel een harry potter marathon tussendoor, top. Dat leek me wel een goed idee.
Tussendoor een beetje eendjes voeren en paardjes aaien, de ADHD-medicatie met recept en al de vuilnisbak in sodemieteren en gewoon even een beetje chillen.

Mij kennende zou ik dat niet langer dan twee dagen volhouden, maar het voelde echt als een goed tijdelijk toekomstplan.

Dus:
Het verliezen van je baan is al zwaar klote op zich
Het geregel dat er daarna bij komt kijken, daar heb ik gewoon echt geen woorden meer voor.

Want:
Die WW uitkering krijg je niet zomaar.
En blijkbaar is het ook niet normaal om te zeggen: Laat die ww uitkering dan maar zitten want ja: “Martha daar heb je recht op!” en “Dat laat je toch niet aan je voorbij gaan?!”.

Bellen, regelen, dingen lezen, formulieren invullen, solliciteren en gesprekken voeren.
Ik ben best een leuke pedagoog, dat komt alleen niet over in al de bovengenoemde onderdelen in een gesprek want gesprekken voeren is gewoon niet mijn sterkte kant en aangezien ik ergens anders nog part-time werk heb, wilde ik mezelf heel even de tijd geven voordat ik een nieuw avontuur zou springen.

Enige probleem is dat het UWV en ik daar nog niet helemaal over op 1 lijn zitten.

ik heb adhd dat is niet erg

Weet je ik doe mijn best. Misschien denk jij dat ik dat niet doe, of dat ik het niet probeer, maar dat is niet zo want ik doe wel mijn best en ik probeer het wel. Iedere dag opnieuw probeer ik het om normaal te zijn en om niet zo op te vallen als ik ergens ben.

Ik probeer het om niet te snel te praten, om mensen aan te kijken, om eerst te denken en dan pas te doen. Ik probeer om niet de hele tijd te bewegen en ik doe mijn best om naar jou te luisteren in plaats van door je heen te praten, maar word niet boos als dat een keer niet lukt want misschien dat sommige dingen voor jou gemakkelijk of vanzelfsprekend zijn, voor mij zijn ze dat niet.

35696dea9372b97c7e0addf8433b496cIk ben de opmerkingen en de blikken van jullie onderhand wel gewend geraakt, maar leuk vind ik dat niet altijd. Ik snap ook wel dat ik soms druk ben en dat ik teveel praat, maar ik doe dat niet expres.

Net als jij ben ik ook maar gewoon geboren zoals ik ben. Ik laat jou zijn zoals jij bent, misschien moet je mij ook proberen te laten zijn zoals ik ben. Gewoon mij met mijn adhd. Probeer de adhd niet uit me te krijgen want dat gaat niet. Ik ben ik en ik heb adhd, hoe hard je ook zucht of hoe veel je ook moppert, mijn adhd gaat daar niet mee weg.
Uiteindelijk denk ik dat je alleen maar gelukkig kunt zijn als je jezelf kan en mag zijn, ik denk dat dat voor jou geldt, maar ik denk dat dat ook voor mij geldt.
Dus wanneer je de volgende keer wil zuchten en iets over mijn onrust wil gaan zeggen, haal dan eerst even adem en denk aan wat ik hierboven heb geschreven. Ik héb adhd, ik bén het niet, ik ben veel meer dan dat.

het leven is geen ponykamp

Weet je, soms zijn dingen gewoon niet leuk en wat mij opvalt is dat als iets niet leuk is, we met man en macht op zoek gaan naar argumenten waarom het zo erg nog niet is. Ik doe daar zelf aan mee, ik ben er een kei in. Maar waarom laten we niet-leuke dingen niet gewoon niet-leuk zijn. Waarom zoeken we altijd naar de positieve kant van de medaille. Waarom zoeken we altijd naar opbeurende gedachtes en naar goedmakende woorden.
Wáárom kunnen we niet gewoon een keer zeggen dat het k** is zonder al die goedbedoelde woorden ervoor en erachter.

Ik heb gewoon niet altijd zin om te horen dat de zon wel weer gaat schijnen, dat waar het ene deurtje sluit een ander deurtje open zal gaan, ik wil helemaal niet weten wat dat er altijd wel weer nieuwe dingen op het pad zullen komen en dat alles op zijn pootjes terecht zal komen.  43d7df5fa8493ce8be5e0fef198cd333

Soms wil ik gewoon alleen maar voor heel even verdrietig zijn omdat dat is hoe ik me voel.

Ik heb gisteren gehoord dat ik na december geen contractverlenging krijg en hoewel ik heus wel weet dat dat niet het einde van de wereld is en dat er vele ergere dingen in het leven zijn is het toch gewoon k**.

adem blijven halen Martha

f972f8852e5914369cf5e9cf3d053b18Ik zie altijd regelmatig dingen fout gaan. Als een kindje valt, ben ik ervan overtuigd dat hij iets heeft gebroken, als iemand zich verslikt en begint te hoesten denk ik dat die stikt en als iemand gestoken wordt door een wesp, krijgt die natuurlijk direct een zwaar allergische aanval want dat kan niet anders.
Als iemand te laat komt is er natuurlijk onderweg iets gruwelijks gebeurt hoogstwaarschijnlijk met dodelijke afloop en als ik gebeld word door mijn werk ben ik vast en zeker ontslagen.
Als iemand een bloedneus heeft, heeft die kanker en als mijn vader iets vergeten is, is dat een teken dat hij begint te dementeren.

Gelukkig schiet ik niet zo snel in de stress en ben ik van nature zo’n rustig mens anders zou het pas echt vervelend zijn..
Ik snap ook echt niet dat er gezegd wordt dat mensen met adhd in hectische situaties goed en rustig kunnen handelen, want die vlieger gaat bij mij niet op: Ik ren over het algemeen als een overspannen eekhoorn in het rond en tegen de tijd dat ik me kan herinneren hoe ik moet handelen is het slachtoffer waarschijnlijk al drie keer overleden.

Mijn fantasie neemt nog wel eens een loopje met me en mijn impulsieve en lompe gedrag wil nu niet echt helpen om de situaties te voorkomen of te verbeteren (integendeel) en ook de HBV training heeft niet echt geholpen aangezien ik vooral heb geleerd dat een ongeluk in een klein hoekje kan zitten, je bij rook direct knock-out gaat en bij brand in enkele seconden alles weg is: blussen heeft eigenlijk niet zoveel zin –> red vooral jezelf en de anderen!

En terwijl ik dinsdag zeker wist dat kindje J na een val op de trampoline het loodje ging leggen en ik mezelf nog net kon weerhouden van hysterisch schreeuwen, stond hij na vijf tellen weer rechtop en sprong vrolijk verder..
Adem blijven halen Martha, er is niks aan de hand.

iets met zombies en adhd

002a46a8e136561f3283df537238551aMartha dat is leuk ga mee
Nee beter van niet
Jawel met jou erbij is het leuker
Uh nee toch echt beter van niet
Kom 1 keer is echt leuk, asjeblieft, is echt niet zo eng hoor!

Gisteren had de scouting (ik wist niet eens dat zoiets als de scouting nog bestond joh) een horror tocht uitgezet en iedereen die mee wilde doen mocht daar gratis aan deelnemen. In groepjes van maximaal 10 mensen wandelden we ’s avonds laat “vrijwillig” door het bos waar her en der zombies in de bosjes lagen verstopt: klaar om op je te springen als je langsliep. Met kettingzagen, varkenshoofden en afgehakte armen renden ze met schreeuwende zombie geluiden op je af.

Leuk, echt iets voor mij.

Terwijl vriendlief rustig doorwandelde en vriendin K steeds harder begon te lachen, gilde-schreeuwde-fladderde-en-stuiterde ik in paniek in het rond.
Anderhalf uur lang verkeerde ik in de hoogste staat van paraatheid: mijn hart ging tekeer, mijn hoofd sloeg op hol, mijn hyperactiviteit steeg naar een hoogtepunt en ik dacht werkelijk waar over geen enkele handeling meer na, als een kip zonder kop rende ik van links naar rechts en iedereen schrok meer van mijn gefladder, gespring en gekrijs dan van de zombies.

Het was echt leuk, volgend jaar weer he Martha! Je moet echt weer meegaan, met jou erbij is het echt leuker!

stop denk doe maar hoe.

e6043ac6c2dafd1ce43b4061d98f89bbIk snap niet hoe andere dat doen: 40 uur werken, het huishouden runnen, een sociaal leven bijhouden, sporten en hobby’s uitoefenen.
Nee maar echt, ik heb daar respect voor.
Als ik in een week 27 uur werk, 2 machines draai én mezelf iedere ochtend aankleed ben ik toch behoorlijk trots op mezelf.

Ik krijg het leven gewoon niet zo goed geregeld als andere mensen om me heen en nu weet ik niet of dat iets over mij zegt of toch meer over hun.

Hoewel ik mijn leven niet altijd even goed georganiseerd krijg, lijkt het voor mensen die me niet echt kennen alsof ik het allemaal prima op orde heb. Waarschijnlijk dat om die reden de mama van J aan mij vroeg of ik bij hun aan huis wil komen werken. (Weet zij veel dat ik de helft van de tijd mijn tanden-poetsen-in-de-ochtend oversla vanwege tijdgebrek en ik ongeveer drie keer in de week een boterham of kant en klaar maaltijd in de magnetron schuif, omdat koken na een werkdag teveel van me vraagt).

Dus omdat ik mijn leven met 27 uur werken, het huishouden, mijn sociale leven, het sporten en mijn hobby’s al niet georganiseerd krijg, was het geen moeilijke keuze om te maken. Ik heb de mama van J vriendelijk bedankt voor het aanbod en heb vervolges gezegd dat ik best vanaf oktober bij hun kan beginnen. Die zes uur extra werken in de week is natuurlijk geen enkel probleem, hartstikke leuk!

Die stop-denk-doe methode zit er nog altijd niet helemaal in bij mij geloof ik.

do it with passion or not at all

Hoewel ik eigenlijk heel erg creatief ben, ben ik denk ik gewoon te ongeduldig om die creativiteit een kans te geven. Ik vind het geweldig om te zien hoe mensen uren bezig kunnen zijn met een zelfgemaakt sieraad en hoe verbluffend dat resultaat kan zijn, en stiekem ben ik jaloers op die ene vriendin die van die prachtige dromenvangers maakt want dat zou ik eigenlijk ook wel heel graag willen, maar dat is aan mij gewoon niet besteed —> Als mijn knutselwerkje na 15 minuten nog altijd niet af is, of als het na twee keer proberen nog altijd niet lukt zoals het zou moeten lukken, ramt mijn ongeduld naar binnen en smijt ik alles ergens in een hoek waar ik het na een paar maanden weer terug vind en vervolgens maar weggooi, omdat het huis al vol genoeg ligt met rotzooi en onafgemaakte projecten.

Dat geeft niks want ik heb andere talenten.

Toch bestaan ze wel. Van die ad(h)d’ers die zich langer kunnen focussen dan een goudvis en die meer doorzettingsvermogen hebben dan een visstick en dus ook daadwerkelijk wel armbandjes en kettinkjes kunnen maken die mooi genoeg zijn om buiten de deur te kunnen dragen.

Echt niet
Echt wel

Mijn lieve blog vriendinnetje Sas van warhoofdje.nl kan dat. Zij heeft zelfs een kleine webshop opgezet en hoewel ik echt niet van het reclame maken ben, doe ik dat nu eenmalig lekker toch.

Toen ik Sas leerde kennen had ze het al over het willen beginnen van een kleine webshop, en nu ruim een jaar later heeft ze dat ook daadwerkelijk gedaan. Ze maakt heel mooie sieraden voor een leuke prijs. Verschillende sieraden kun je naar je eigen smaak aanpassen en ik kreeg er zelfs nog een klein persoonlijk briefje bij! De twee armbandjes die ik heb, zijn precies goed en ik ben er heel blij mee.

We hoeven niet allemaal overal goed in te zijn. Ik denk dat het goed is om te weten waar je kracht ligt en om te weten waar de kracht van een ander ligt zodat we gebruik kunnen maken van elkaars unieke talenten.